Amarantus w diecie dziecka
Szarłat, inaczej amaranthus lub amarant to jedna z najstarszych roślin uprawianych na świecie. Początkowo uprawiano ją jako roślinę ozdobną i dopiero z czasem odkryto jej niespotykane walory odżywcze. Jedną z wielu cech amarantusa jest zawartość białka, które należy do najbardziej wartościowych białek obecnych w roślinach zbożowych i pseudozbożowych.
Białko amarantusa charakteryzuje się bardzo dobrym składem aminokwasowym. Na szczególne podkreślenie zasługuje wysoka zawartość w białku takich aminokwasów jak lizyna i aminokwasy siarkowe: metioniny, cystyny, cysteiny. Pod tym względem szarłat przewyższa większość roślin uprawnych o wysokiej zawartości lizyny takich jak np. soja.
Jeżeli przyjąć 100 za największą wartość biologiczną białka o teoretycznie idealnym białku aminokwasowym, to białko szarłatu posiada wartość porównywalną z białkiem mleka. Dlatego produkty wytworzone z mieszanek mąki zbóż i szarłatu dzięki wzajemnemu uzupełnieniu się aminokwasów mają najwyższą wartość pokarmową. Daje to możliwości wykorzystania mąki szarłatu jako dodatku do przygotowywanych w domu potraw.
Najlepiej mieszać mąkę z szarłatu z mąką z innych zbóż. Dobrze jest także mieszać makę z szarłatu z maką z kukurydzy, gdyż wzrasta wówczas przyswajalność białek (po zmieszaniu w stosunku 1:1 przyswajalność białek wzrasta do 81%).
Wartość biologiczna mąki z szarłatu połączonej z mąką kukurydzianą, ubogą w lizynę i tryptofan, kształtuje się na idealnym poziomie 100. Ze względu na to, że szarłat dostarcza pięciokrotnie więcej żelaza niż ziarno pszenicy a jeden posiłek może pokryć dobowe zapotrzebowanie na żelazo w 80 %, a na wapń w 50 %, może być on nie tylko cennym komponentem diety dziecka, ale także osób z objawami anemii.
Szarłat nie posiada białek glutenowych, więc może być składnikiem diety dzieci i osób dorosłych chorych na celiakię lub alergię pokarmową na gluten.
Spożywanie szarłatu lub produktów z jego dodatkiem zalecane jest również sportowcom, kobietom w ciąży oraz w czasie połogu, rekonwalescentom i osobom starszym.
Amarantus dla dzieci
Odpowiednia kombinacja nasion szarłatu z tradycyjnymi zbożami w potrawach domowych może w znaczny sposób podnieść zawartość białka w diecie – zwłaszcza u dzieci. W żywieniu dzieci najlepiej stosować mieszanki nasion szarłatu z pszenicą, owsem i soją, kukurydzą, prosem i jęczmieniem. Takie mieszanki są nie tylko akceptowane przez dzieci, ale również dostarczają wartościowych składników odżywczych. Połączenie szarłatu z kukurydzą, pszenicą czy innymi zbożami pozwala na znaczne podwyższenie wartości odżywczej białka, co może być ogromnie cenne dla wegetarian.
Badania przeprowadzone nad przydatnością szarłatu wykazały, że przy proporcji 60 % szarłatu i 40 % owsa uzyskano wartość odżywczą białka zbliżoną do kazeiny znajdującej się w mleku.
Prażone nasiona szarłatu mogą być wykorzystywane do przygotowywania przekąsek typu sezamki, nawet całkowicie zastępując ziarno sezamowe. Mają wtedy intensywną ciemną barwę, gładką, suchą powierzchnię oraz słodki orzechowo – kawowy smak.
Można również wykorzystać mąkę z szarłatu do wypieku herbatników. Najlepiej wykorzystać dodatek całych prażonych nasion szarłatu, gdyż mają one specyficzny smak oraz apetyczny, zachęcający wygląd. Placuszki z amarantusa, czy murzynek z amarantusa nie tylko urozmaicą jadłospis dziecka, ale także ze względu na bogaty skład aminokwasowy nie będą tradycyjnymi wyrobami ciastkarskimi.
Placuszki z amarantusa:
- 2 jajka
- 1 filiżanka wody
- łyżka miodu
- 2 łyżki stopionego masła lub margaryny
- 1 filiżanka mąki pszennej
- 1 filiżanka mąki z amrantusa.
Jajka ubić, dodać wodę, miód, stopione masło i wszystko wymieszać. Dodać mąkę pszenną i mąkę z amarantusa. Wyrobić ciasto i zostawić na noc w lodówce. Formować z ciasta cienkie placuszki i smażyć na rozgrzanym oleju.
Murzynek z amarantusa:
- 1 i 1/3 szklanki mąki pszennej
- 2/3 szklanki mąki z amarantusa
- 1 kostka margaryny
- 1 szklanka wody
- 2 szklanki cukru
- 4 łyżki kakao
- 1 łyżeczka proszku do pieczenia
- 4 jaja
Wodę z margaryną, cukrem i kakao zagotować w rondelku, podzielić na dwie części. Po ostudzeniu do jednej z nich dodać makę, proszek do pieczenia i źółtka. Ubić pianę z białek. Wyrobić ciasto i delikatnie wymieszać z pianą z białek. Ciasto piec ok. 50 min. Pozostałą część masy kakaowej można wykorzystać jako polewę.
Autor artykułu
Dieta naturalna - więcej artykułów
Najnowsze artykuły
2 odpowiedzi do “Amarantus w diecie dziecka”
Twój komentarz
Eko-wiadomości
Wiosenna kuracja odmładzającaOdmładzające działanie pokrzywy znane było już naszym babkom. Kurację taką przeprowadza się na wiosnę, pijąc przez 3 tygodnie po 4 łyżki stołowe soku z młodych pokrzyw dziennie
Wywiady
Rozmowa z Adamem Winiarczykiem
Rozmowa Agaty Kuli i Agnieszki Nuckowskiej
Rozmowa z Justyną Sochą
Dołącz do nas na Facebooku!
Nasze patronaty
Ogólnopolski program, którego celem jest zidentyfikowanie i promocja miejsc przyjaznych mamom karmiącym
„Dziecko z bliska” – pierwsza polska książka o rodzicielstwie bliskości
Księgarnia www.matras.pl oraz www.bajkopisarze.pl zapraszają do konkursu „Świat dzieciństwa”








Elżbieta Trojanowska
Witam,
Amaranthus zaliczany jest do tzw. pseudozbóż, gdyż posiada podobny do nich skład chemiczny. Różni się jednak tym że nie zawiera białek glutenu, dlatego można go podawać już od 5-6 miesiąca, gdy zaczynamy wprowadzanie posiłków dodatkowych.
Co do proporcji, to są one podane w procentach: 60% szarłatu i 40% owsa (czyli np. 6 łyżek amarantusa i 4 łyżki owsa, itp).
12 stycznia 2011, 17:51Badania wykazały, że takie proporcje są najlepsze. Przy proporcji 60 % szarłatu i 40 % owsa uzyskano wartość odżywczą białka zbliżoną do kazeiny znajdującej się w mleku.
Asia
a te proporcje szarlatu i owsa, to wagowe czy objetosciowe? i od jakiego wieku mozna podawac dzieciom amarantus?
12 stycznia 2011, 2:51