Fergi

Pieknie to wszystko brzmi w teori ale w praktyce bywa różnie. Ja nie analizowalm tego tak dokładnie gdy moj maly nerwusek zaczął mnie gryźć. Pierś trzeba było odstawić ponieważ ból zaczął przeważać nad przyjemnością karnienia Na szczescie synek poza tm jest pogodnym dzieckiem. Na kolejna ciąze i karmienie mam juz przygotowaną calą serię kosmetyków ocronnych nei tylko dal dziecka ale i specjalny krem na piersi ( mamom z podobna historia polecam krem Flosleka)

Beata

Aniu, podoba mi się twój artykuł, rzetelny, napisany z życzliwością i bez propagandy że trzeba długo albo krótko karmić.
Em. Jestem mamą dwóch dziewczynek. Jedną karmiłam długo (3,2) – dziś jest kilkuletnią, bardzo samodzielną i pełną energii dziewczynką, mam nadzieję że twoje wróżby (o przepraszam, ty jesteś psychologiem i wiesz ) dot. czekającej ją depresji jednak się nie sprawdzą . Drugą nadal karmię długo (2,5), choć trudno nazwać karmieniem sporadyczne przytulenie się wieczorem. Nie podoba mi się twój autorytarny ton. Jest dla mnie niewiarygodny. Jeśli dysponujesz solidnymi badaniami w tej sprawie, to podziel się nimi. To że jesteś psychologiem nie uprawnia cię do wyrażania tak autorytarnych opinii. Acha, nic nie mam do psychologów, też ukończyłam psychologiczne studia.
W moim długim, zwłaszcza tym pierwszym karmieniu bardzo pomagała mi strona www której adresu niestety nie pamiętam, coś z „długim karmieniem” w nazwie, bo otoczenie nie dawało mi zbyt wielkiego wsparcia (choć to najważniejsze od mojego męża, miałam).

IBCLC

Oto odpowiedź dotycząca karmienia i kolejnej ciąży. Jeśli chodzi o stronę fizyczną to istnieje możliwość karmienia starszaka gdy mama spodziewa się kolejnego malucha, jest jedno ale….. ciąża nie może być zagrożona. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek powikłań, np. plamienia, pobolewania dołem brzucha, lub w okolicach kości krzyżowej, czy też występowanie czynności skurczowej mięśnia macicy, oraz stwierdzenia w badaniu ginekologicznym rozwierania się ujścia szyjki macicy, niestety karmienie starszaka należy niezwłocznie przerwać. Zagraża bowiem poronieniem lub wystąpieniem porodu przedwczesnego. Decyzje należy podejmować bardzo indywidualnie, dokładnie analizując przebieg wcześniejszej ciąży. Ryzyko jest takie że być może będzie trzeba odstawić starszaka w tempie ekspresowym pomimo jego protestów, będzie on na to nieprzygotowany i na pewno bardzo niezadowolony.

Ronja

Witam serdecznie!
Jestem mama 17-miesiecznego chlopca, ktorego wieczorem i w nocy nadal karmie piersia. Poniewaz chcielibysmy kolejne dziecko chcialam zapytac, jak to sie ma do karmienia? Nie mam na mysli plodnosci, tylko mozliwosci produkcyjne mojego organizmu…Dodam, ze moj syn nie jest typem, ktory sam zrezygnowalby z piersi, jesli sie zdecyduje na calkowite odsuniecie go, to bedzie to wielki stres dla niego i dla mnie i wolalabym wlasciwie tego nie robic.
Pozdrawiam!
Ronja.

IBCLC

Wspaniały artykuł . Całkowicie zgodny ze wszystkim co jest propagowane przez konsultantów laktacyjnych. Bardzo dobrze że została tutaj podkreślona więź matki i dziecka. Ciesze się że rzetelna wiedza trafia do matek. Mam nadzieję że pomoże to mamom w świadomym podejmowaniu decyzji o odstawieniu dziecka od piersi. Przecież to ogromne wydarzenie i kolosalna zmiana.

Em.

no i jeszcze jedno: jednym z argumentów za tak długim karmieniem jest podawane powyżej, że piers pozwala się wyciszyc i odseparowac od bodźców. Jasne, to prawda ale dla niemowlaka. 2-3 latka wyciszam, uspokajam czytając razem bajki, układając puzzle, przyklejając naklejki, lub słuchając bajek śpiewanych (bajki- grajki – boska sprawa!) kąpiąc dziecko bo dugim pełnym wrażeń dniu(kąpiel relaksuje nie tylko dorosłych ) i na setki innych sposobów. Pozdrawiam. Em.

Em.

Nie zgadzam się. Uważam za bzdurne podane powyżej argumenty dlaczego to matki odstawiają dzieci od piersi w okolicach pierwszego życia i że to dobrze jak się karmi 2-3 latka. Jestem psychologiem i wiem, że karmienie piersią dziecka dłużej niz do 1 roku życia (z niewielkim +/- oczywiście) to potem ogromne problemy z separacją z matką, lękami, trudnościami z pójściem do przedszkola itp, itd. Gro moich pacjentów depresyjnych (w dorosłym życiu) to osoby które albo w ogóle nie zaznały miłości matki w ogóle albo w bardzo niewielkim stopniu (np. mama nie karmiła czy nie przytulała, nie reagowała na płacz – ludziom się wydaje że nie płacze bo dziecko zrozumiało że ma byc cicho i jest grzeczne a ono nie płacze bo zrozumiało że i tak nikt mu nie pomoże nie zareaguje) albo ta miłosc była wręcz zaborcza. Mama karmiła do 2-3 roku życia, nie zostawiała dziecka, nie uczyła separacji itp. ja swoje córeczki karmiłam piersią do 13 miesiąca życia każdą (oczywiście nie tylko i wyłącznie mlekiem). Małe bez problemu przeskoczyły na normalne kolacje i niejedzenie nocne. Przytulanie w nocy do piersi zastąpiły przytulaniem się do mnie albo do misia.