Juul na poniedziałek, cz. 11 – Czy rodzice mogą różnić się w stylach wychowania?
| Juul na poniedziałek, cz. 11 – Czy rodzice mogą różnić się w stylach wychowania?

Juul na poniedziałek, cz. 11 – Czy rodzice mogą różnić się w stylach wychowania?

Jesper Juul jest duńskim pedagogiem i terapeutą rodzinnym o światowej renomie. Propaguje idee szacunku i współdziałania we wzajemnych relacjach z dzieckiem oraz dojrzałe przywództwo dorosłych.

Wraz z wydawnictwem MiND przygotowaliśmy 85 unikatowych tekstów Juula, które czytajcie w każdy poniedziałek na dziecisawazne.pl.

Pytanie czytelnika:

Jaki skutek może mieć dla dziecka fakt, że w rodzinie panują dwa różne style wychowania? Czy matka i ojciec zawsze powinni prezentować ten sam front?

Odpowiedź Jespera Juula:

To pytanie nurtuje bardzo wielu rodziców, dlatego odpowiem na nie bardzo ogólnie. Jeszcze nie tak dawno temu eksperci stanowczo zalecali, żeby w kwestiach wychowawczych rodzice byli ze sobą zgodni. Uzasadnienie tego leżało w tym, że dla wielu rodziców codzienne życie z dzieckiem przypominało pole walki ‒ stąd konieczność trzymania jednego frontu. W tym systemie dziecko zawsze musiało przegrać. Dzisiaj jesteśmy trochę mądrzejsi i zaczynamy rozumieć, że w relacji z dziećmi nie chodzi o walkę lecz o rodzicielskie przewodnictwo. Kiedy jego zabraknie, dzieci nie mogą wyrosnąć na zdrowych ludzi.

A zatem przekonanie, że dzieci potrzebują rodziców, którzy są we wszystkim zgodni, jest już przestarzałe. Ludzie są różni ‒ i rodzice także są różni. Każdy z nas ma za sobą inną historię i inną osobowość. Ojciec i matka różnią się także płcią. Zasadniczo mogą zgadzać się ze sobą, ale w praktyce zawsze wychodzą na jaw jakieś niezgodności, różnice punktów widzenia i tak dalej. I nie ma w tym nic złego.

Reklama sponsora artykułu
Wszystkie książki Jespera Juula

Książki Jaspera Juula - 15% rabatu

Duński terapeuta rodzinny i pedagog o światowej renomie. Jego książka Twoje kompetentne dziecko jest jedną z najbardziej cenionych prac pedagogicznych na świecie i światowym bestsellerem.Jesper Juul był jednym z liderów przełomu we współczesnej pedagogice. Zawdzięczamy mu odejście od wychowania autorytarnego z jednej strony, oraz od permisywizmu, z drugiej. Propaguje idee szacunku i współdziałania we wzajemnych relacjach z dzieckiem oraz dojrzałe przywództwo dorosłych. W Polsce Jesper Juul wydawany jest przez Wydawnictwo Mind.

Zobacz więcej

Alternatywą dla takiej różnorodności byłoby obwołanie jednego z nich ,,szefem’’, który o wszystkim decyduje. Ale wtedy drugi stałby się kimś w rodzaju asystenta lub ,,służącego’’, co zniszczyłoby równość między nimi.

Dzieci potrafią wspaniale radzić sobie z różnicami między dorosłymi. Nie czują się przez to ani bardziej niepewne ani zagubione, jak kiedyś uważano. W jednym punkcie rodzice powinni się jednak zgadzać: w tym, że niezgodność między nimi jest w porządku!

Kiedy indywidualne różnice między rodzicami prowadzą do kłótni i konfliktów, to jest to dobra okazja, żeby zastanowić się nad własnym dzieciństwem i podzielić się tą refleksją z partnerem. Dzięki temu można uniknąć bezsensownych dyskusji na temat tego, jaki powinien zachowywać się dobry ojciec czy dobra matka. Zamiast tego lepiej odkryć, jakiego rodzaju rodzicem naprawdę się jest. Dzieci potrzebują rodziców, którzy to wiedzą ‒ rodziców, którzy mają poczucie własnej wartości. W sporach na tematy wychowawcze nie może chodzić o to, który rodzic wygra, ale o to, jakie warunki są najlepsze dla dziecka. Poza tym dzieci bardzo korzystają na tym, gdy ich rodzice dobrze czują się w swojej roli i wzajemnie cenią siebie i różnice między sobą.

Dla dziecka nie jest przyjemne ani miłe, kiedy ich rodzice są stale niepewni, bezradni albo zdezorientowani. Jednak co nam da rodzicielska zgodność w jakiejś kwestii, jeśli dziecko reaguje na nią negatywnie i jest przez to nieszczęśliwe, sfrustrowane, agresywne albo smutne? Wtedy trzeba wrócić jeszcze raz do swoich poglądów i omówić je, aby dziecko mogło odzyskać swą witalność i radość.

Poważniejsza sytuacja powstaje, gdy różnice między rodzicami wypływają z różnic w ich wartościach, zasadach czy wyznawanym światopoglądzie. Wtedy konflikty między nimi często przybierają postać walki o to, aby opinię drugiej strony przedstawić jako ,,fałszywą’’ lub , złą’’. Dla dzieci nie jest dobrze, jeśli muszą dorastać wśród takich napięć między rodzicami.

Co możemy zrobić w takim wypadku? Wychowanie dzieci przypomina bombonierkę z czekoladkami. Są w niej kawałki naszego własnego wychowania, nasze nastawienie do rodzicielstwa, przeróżne teorie wychowawcze ‒ i to wszystko połączone z naszą niepowtarzalną osobowością, wartościami, jakie wyznajemy, oraz życzeniem, aby wpływać na bieg wypadków po swojemu. Dlatego warto zadać sobie kilka pytań. Po pierwsze, na czym mi zależy ‒ i dlaczego? Po drugie, na czym zależy mojemu partnerowi ‒ i dlaczego? Czy w naszych sporach rzeczywiście chodzi o nasze o dziecko i jego wychowanie, czy może o coś innego? Czy problem leży w dziecku, czy w nas, rodzicach? Czy jako rodzice jesteśmy w stanie się zgodzić, że różne rzeczy chcemy robić inaczej?

Regularne walki między rodzicami rodzą u dzieci niepewność, lęk i poczucie winy. W takich wypadkach należy sięgnąć po profesjonalną pomoc dla dobra całej rodziny. W ten sposób można zapobiec temu, żeby nie doszło do jakichś poważnych nieszczęść.

Tekst opublikowany w austriackim piśmie ,,Der Standard’’, udostępniony dzięki wydawnictwu MiND i FamilyLab.

Więcej dobrych artykułów? Kliknij lajk

Dzieci są ważne

Dobry Duch serwisu Dziecisawazne.pl:)
Odwiedź stronę autorki/autora: http://dziecisawazne.pl/




Zlikwidujmy pracę domową

Dlaczego warto zrezygnować z białej mąki?

„Nie mówimy o naszym dziecku, że jest chore”. Rozmowa z Martą Wawrzyniak – mamą dziewczynki z zespołem Downa

Przejdz do: