Juul na poniedziałek, cz. 13 – Palec w buzi
| Juul na poniedziałek, cz. 13 – Palec w buzi

Juul na poniedziałek, cz. 13 – Palec w buzi

Jesper Juul jest duńskim pedagogiem i terapeutą rodzinnym o światowej renomie. Propaguje idee szacunku i współdziałania we wzajemnych relacjach z dzieckiem oraz dojrzałe przywództwo dorosłych.

Wraz z wydawnictwem MiND przygotowaliśmy 85 unikatowych tekstów Juula, które czytajcie w każdy poniedziałek na dziecisawazne.pl.

Pytanie rodzica:

Mój syn ma już ponad cztery lata i nie może zasnąć, jeśli nie trzyma kciuka w buzi. Myślę, że ten kciuk daje mu poczucie bezpieczeństwa. Przedtem długo ssał smoczek, a teraz ssie kciuk. Ktoś mi poradził, żebym jeszcze poczekała i nie wywierała na nim żadnej presji. Jednak nie chodzi tu tylko o zasypianie, ponieważ syn wkłada palec do ust także w innych sytuacjach, w których nie czuje się dobrze. Jak mogę wspierać syna, żeby potrafił sobie radzić właśnie w trudnych dla siebie sytuacjach?

Odpowiedź Jespera Juula:

Przypuszczam, że Pani hipoteza na temat przyczyn zachowania syna, jest bliska prawdy. Także Pani sposób reakcji ma z pewnością sens. Najważniejsze przy takim zachowaniu u dzieci jest, aby rodzice nie wpadali w panikę i nie robili z tego wielkiego problemu. Dzieci bardzo źle znoszą, kiedy się je problematyzuje, i nie wiedzą, jak sobie z tym radzić. Chciałyby być zawsze dla swoich rodziców wartością, a nie obciążeniem.

Co może Pani zrobić? Kiedy następnym razem będzie Pani świadkiem wkładania kciuka do ust, może Pani z życzliwym uśmiechem zwrócić się do syna i powiedzieć: ,,Lubisz swój kciuk, prawda?’’. Syn zareaguje wtedy na dwa sposoby: albo odpowie uśmiechem na Pani uśmiech, albo poczuje jakby skrępowanie i wyjmie palec z buzi.

Po kilku takich sytuacjach może Pani stopniowo dodać kolejne pytanie: ,,Zastanawiam się , jak to jest, że tak dobrze ci z tym palcem w buzi?’’. Z pewnością syn nie odpowie na to pytanie, ale pozostanie ono w jego pamięci tak długo, aż pewnego dnia nagle znajdzie odpowiedź – i zerwie z tym przyzwyczajeniem.

Cokolwiek jednak Pani zrobi w tym kierunku, proszę nie skupiać się tak bardzo na swoim celu. Dużo lepiej jest po prostu wykazać zainteresowanie i wsparcie. Pewnego dnia Pani syn porzuci swój nawyk – może się to stać za dwa lata, a może i za dwa tygodnie.

Tekst opublikowany w austriackim piśmie ,,Der Standard’’, udostępniony dzięki wydawnictwu MiND i FamilyLab.

Więcej dobrych artykułów? Kliknij lajk

Dzieci są ważne

Dobry Duch serwisu Dziecisawazne.pl:)
Odwiedź stronę autorki/autora: http://dziecisawazne.pl/




Książeczki Pucio – zabawy logopedyczne dla najmłodszych

Książki wspierające wszechstronny rozwój najmłodszych dzieci od wydawnictwa Tekturka

Naprawdę przeciwsłoneczne okulary dla dzieci (Real Kids Shades)

Dlaczego nuda jest potrzebna?

Naturalne czy stylizowane? Jakie zdjęcia warto zrobić noworodkowi

Kiedy dziecko ciągle mówi “nie”. Rozmowa Moniki Szczepanik i Eweliny Adamczyk

Przejdz do: