Odruchy noworodka
| Odruchy noworodka

Odruchy noworodka

Dziecko przychodzi na świat wyposażone w odruchy, czyli stereotypowe wzorce zachowania, które pojawiają się jako krótkie reakcje na określone bodźce. Ich obecność lub brak dostarcza nam informacji na temat mózgu i centralnego układu nerwowego dziecka. Odruchy, z jakimi przychodzi ono na świat, podzielić można na dwa rodzaje: te, które występują przez całe życie i te, które zanikają w miarę właściwego rozwoju układu nerwowego (powinny zniknąć w 1 roku życia).

Odruchy typowe dla noworodka lub niemowlęcia:

  • odruch poszukiwania piersi: jeśli dotkniemy policzka noworodka w pobliżu ust, odwraca on głowę i zaczyna poszukiwanie. Jest to odruch przystosowawczy, ponieważ pomaga dziecku w znalezieniu brodawki piersi matki, aby mogło ją ssać. Pojawia się w już 2-3 miesiącu życia płodowego. Zanika na ogół w wieku 3-4 miesięcy.
  • odruch kroczenia: przy zetknięciu stóp z podłożem dziecko zaczyna wykonywać ruchy nóżkami przypominające chodzenie. Odruch zanika w 2-3 miesiącu życia.
  • odruch chwytny: niemowlę zaciska mocno rączki wokół obiektu, który dotyka wewnętrznej strony dłoni. Dzięki temu odruchowi noworodki są w stanie utrzymać własny ciężar. Odruch ten zanika w 3-4 miesiącu życia.
  • odruch tonicznoszyjny: kiedy noworodek leży na wznak, obraca głowę w jedną stronę, ręka po tej samej stronie prostuje się, a ręka po przeciwnej stronie kurczy. Odruch ten zanika około 3-4 miesiąca życia.
  • odruch Moro: dziecko w reakcji na utratę oparcia dla głowy lub na głośny dźwięk gwałtownie prostuje ręce i otwiera dłonie, wygina plecy w łuk i prostuje nogi, a następnie przytula zaciśnięte w piąstki dłonie do piersi. Odruch ten zanika około 5 miesiąca życia. Jego brak lub utrzymywanie się po 6-7 miesiącach wskazuje na nieprawidłowości rozwoju układu nerwowego.
  • odruch Babińskiego: dziecko odgina do góry duży palec u nogi w reakcji na delikatne pociągnięcie ręką po jego stopie od pięty do palców. Odruch ten zanika około 6-7 miesiąca życia i zostaje zastąpiony odruchem podeszwy, czyli zwijaniem placów w stronę podeszwy podczas drażnienia.

Foto: Zdjęcia są ważne

Więcej dobrych artykułów? Kliknij lajk

Anna Leszczyńska

Psycholog dziecięcy, terapeuta. Absolwentka Wydziału Psychologii Klinicznej Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej. Zajmuje się udzielaniem kompleksowej pomocy psychologicznej dzieciom z autyzmem, całościowymi zaburzeniami rozwojowymi, zaburzeniami emocjonalnymi oraz nadpobudliwością psychoruchową. Udziela konsultacji wychowawczych, prowadzi grupy oraz warsztaty psychoedukacyjne dla rodziców i nauczycieli. Obecnie pracuje w Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej nr 5 w Warszawie oraz prowadzi prywatną praktykę psychologiczną.
Odwiedź stronę autorki/autora: http://www.punktrozwoju.pl




Książeczki Pucio – zabawy logopedyczne dla najmłodszych

Książki wspierające wszechstronny rozwój najmłodszych dzieci od wydawnictwa Tekturka

Naprawdę przeciwsłoneczne okulary dla dzieci (Real Kids Shades)

Dlaczego nuda jest potrzebna?

Naturalne czy stylizowane? Jakie zdjęcia warto zrobić noworodkowi

Kiedy dziecko ciągle mówi “nie”. Rozmowa Moniki Szczepanik i Eweliny Adamczyk

Przejdz do: