W wieku przedszkolnym charakter dziecka zaczyna ewoluować. Zwykle na tym etapie tworzą się zręby jego niepowtarzalnej osobowości. Dzięki kontaktom ze światem zewnętrznym dzieci zaczynają wyrabiać w sobie różne cechy i przymioty, takie jak uczciwość, posłuszeństwo, lojalność, oszczędność, skromność, itd.

Rozwój społeczny i emocjonalny trzylatka:

  • stany emocjonalne dziecka charakteryzują się krótkotrwałością, gwałtownością i dużą zmiennością; dziecko z jednego stanu uczuciowego przechodzi szybko w drugi, często skrajny
  • dziecko nie potrafi jeszcze ukrywać, udawać ani kontrolować swoich emocji
  • stara się z uporem umacniać swoje „ja” w celu zdobycia większej autonomii. Manifestuje, buntuje się i dzięki podejmowanym wysiłkom, a często nieposłuszeństwu utwierdza swoją osobowość
  • trzylatka cechuje duża wrażliwość emocjonalna na sytuacje społeczne; w tym okresie silnie przeżywa wszelkie konflikty w rodzinie, między rodzicami, uczucia smutku, złości rodzica; opinię o sobie samym tworzy na podstawie tego, jak traktują go inni
  • zaczyna rozumieć i przystosowywać do takich sytuacji, jak rozłąka z matką, pozostanie w przedszkolu lub pod inną opieką w domu

  • uświadamia sobie swoje pragnienia, wyrażając je: „ja chcę”, „ja nie chcę”
  • potrafi w prostych słowach opowiadać o swoich problemach
  • umie inicjować działanie: określa cel swego działania („ja chcę iść na spacer””) lub obiekt swych pragnień („kup mi to jabłko”)
  • podejmuje zabawę z rówieśnikami, zaczyna dzielić się zabawkami
  • umie współdziałać w małej 2, 3 osobowej grupie
  • zawiera pierwsze przyjaźnie
  • organizuje zabawę tematyczną np. w sklep, lekarza, dom
  • rozróżnia płcie
  • lęki występujące w tym okresie to głównie strach przed ciemnością; lęki przed zwierzętami, burzą, obcymi osobami zmniejszają się

Foto: Whappen