Kategorie
Niemowlę Zdrowie

Popularne szczepionki

Oto lista kilku popular­nych szczepionek oraz opis ryzyka ich stosowania:

* szczepionka prze­ciw kokluszowi:
zdecydowanie naj­niebez­piecz­niej­sza szczepionka o naj­więk­szej licz­bie udokumen­towanych przy­pad­ków potwier­dzających poważne reak­cje nie­po­żądane

Lista kilku popular­nych szczepionek oraz opis ryzyka ich stosowania:

Seria Rodzicielska

Jak zrozumieć małe dziecko

#StopTrenowaniu – przeczytaj książkę, która wprowadzi i rozwinie Twoje świadome rodzicielstwo. Rodzicielstwo bez „instrukcji obsługi” i szkodliwych rad.

  • szczepionka prze­ciw kokluszowi:
    zdecydowanie naj­niebez­piecz­niej­sza szczepionka o naj­więk­szej licz­bie udokumen­towanych przy­pad­ków potwier­dzających poważne reak­cje nie­po­żądane, takie jak: zapaść, drgawki, krzyk mózgowy, zapalenie mózgu, padaczka, poważne uszkodzenia neurologiczne, uszkodzenie mózgu prowadzące do  upo­śledzenia umysłowego, zaburzenia zdol­no­ści uczenia się, nad­pobudliwość, zaburzenia zachowania, autyzm.
    Ist­nieje znaczna liczba dowodów na związek tego szczepienia z przy­pad­kami tzw. „zespołu nagłej śmierci łóżecz­kowej”.
  • BCG (szczepionka prze­ciw– gruź­licza):
    zawiera glutaminian sodu, znany jako E 621 (neurotok­syczny, rakotwór­czy). Szczepionka ta w żadnym innym kraju Europy Zachod­niej, poza Fran­cją, nie jest już obowiązująca. Jej skutecz­ność nie została udowod­niona. Odnotowano natomiast szereg nie­bez­piecz­nych następstw związanych z osłabieniem lub podraż­nieniem układu odpor­no­ści.
    W tym pierw­szym przy­padku następ­stwem bywa ogólne osłabienie i spadek odpor­no­ści na infekcje, ropienie w miejscu wkłucia, zmiany w okolicz­nych i odległych węzłach chłon­nych aż po uogól­niony, roz­siew prątków gruź­licy, skut­kujący wielonarządową roz­sianą gruź­licą, gruź­liczym zapaleniem kości i szpiku. Następ­stwem może być też toczeń. W tym drugim przy­padku dochodzi do roz­woju aler­gii przejawiającej się jako zmiany miej­scowe lub uogól­nione:  wysypki skórne, wyprysk, prysz­czykowe zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, astma, rumień guzowaty.
    W dobrze udokumen­towanych badaniach indyj­skich odnotowano więcej przy­pad­ków gruź­licy w populacji szczepionej, niż w nie­szczepionej. (The Lan­cet z 12.01.1980)
    Nowe ogniska gruź­licy wykazują natomiast ścisły związek z poziomem życia chorej populacji. (I. Sinc­lair)
  • WZW (szczepionka prze­ciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B):
    choroba ta nie­zmier­nie rzadko występuje u dzieci poniżej czter­nastego roku życia. Szczepionka została wytworzona metodą manipulacji genetycz­nych  i nie daje aktual­nie wystar­czającej gwaran­cji bez­pieczeń­stwa. Jako środek kon­ser­wujący może być dodawany  thimerosal — związek rtęci.
    Po podaniu szczepionki, ist­nieje moż­liwość wystąpienia wielu nie­po­żądanych, poważ­nych skut­ków ubocz­nych, m.in: stward­nienie roz­siane, pogor­szenie wzroku, różne choroby wynikającej z autoagresji, cukrzyca, wystąpienie nasilonej skazy krwotocz­nej, wstrząs anafilak­tyczny, rumień wielopostaciowy, zapalenie stawów, tachykar­dia, skurcz oskrzeli.
  • szczepionka prze­ciw odrze, różyczce i śwince:
    zawiera: żywe wirusy odry, świnki, różyczki hodowane na zarodkach kurzych, neomycynę (toksyczny antybiotyk), żelatynę (częsty alergen), sorbitol.
    Wydaje się nienatural­nym łączenie w jed­nej szczepionce tych trzech chorób, które nigdy nie występują jed­nocześnie. Odpor­ność nabyta po ich zaszczepieniu trwa krócej niż odpor­ność nabyta po prze­byciu choroby. W dodatku szczepionki te są bar­dzo nie­trwałe i, na przy­kład, po wystawieniu na słońce tracą war­tość. Ist­nieje ryzyko roz­woju odry, świnki i różyczki w wieku dorosłym, co stanowi problem, ponie­waż właśnie wtedy choroby te mają ciężki prze­bieg.
    Ponadto, nie­zapadanie na choroby wieku dziecięcego wpływa niekorzystnie na rozwój sys­tem odpor­no­ściowego.
    Moż­liwe, poszczepienne skutki uboczne szczepionki to, m.in: rumień, stward­nienie, ból gar­dła, odra o nie­typowym prze­biegu, omdlenie, zapalenie ślinianek, wymioty, biegunka, miej­scowe powięk­szenie węzłów chłon­nych, trom­bocytopenia, plamica, reak­cje aler­giczne miejscowe i uogólnione, reak­cja anafilak­tyczna lub anafilak­toidalna, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevens-Johnsona, skurcz oskrzeli, pokrzywka, zapalenie płuc, zapalenie stawów, drgawki, napady padacz­kowe, parestezje, zapalenie wielonerwowe, polineuropatia, zespół Guillaina-Barrégo, ataksja, zapalenie mózgu wywołane przez ciałka wtrętowe wirusa odry (MIBE), różne postacie zapalenia nerwu wzrokowego, w tym zapalenie pozagałkowe, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie siatkówki, porażenie mięśni okoruchowych, zapalenie ucha środkowego, głuchota na tle neurologicznym, zapalenie spojówek, zapalenie jąder.

Przeczytaj również: Czy szczepić dziecko?

Autor/ka: Anna Sosnowska

Lekarz medycyny. Propaguje profilaktykę zdrowotną i naturalne metody terapii w ramach poradni internetowej, stacjonarnych kuracji leczniczych i warsztatów (na temat zdrowego żywienia, naturalnego macierzyństwa, itp.). Autorka i wydawca kilkudziesięciu publikacji z zakresu ekomedycyny. Prywatnie spełniona żona i mama 5 dzieci.


Bestsellery księgarni Natuli.pl

Pierwszy osadzony w polskich realiach przewodnik dla rodziców małych dzieci.

Ta prosta, rytmiczna książeczka to wspaniałe zaproszenie do zabawy i czułego, bliskiego kontaktu.

Jak się kochać?
Komunikacja, bliskość, intymność

Tematy, którymi się zajmujemy:

1 odpowiedź na “Popularne szczepionki”

Do redakcji portalu Dzieci są ważne:

Piszę bo poruszył mnie artykuł na temat szczepień. To co mnie w nim wzburzyło to nie opis skutków ubocznych, ale słabe opracowanie merytoryczne tego tematu.

Po pierwsze autorka powołuje się na początku na dane sprzed 30 lat – 30 lat to okres w medycynie, w którym wiele się może zmienić, a więc dane takie stają się niewiarygodne.

Po drugie w tekście pojawia się jakieś nazwisko – w profesjonalnym artykule naukowym przy nazwisku podaje się rok i numer strony, a w przypisie lub bibliografii pełne dane tzn. tytuł publikacji i miejsce wydania.

Po trzecie artykuł ze stwierdzeniem typu:’ ‘Ist­nieje znaczna liczba dowodów na’ bez podania badań na które autorka powołuje tzn. kiedy te badania były robione, w jakim kraju, na jakiej liczbie osób – podważa wiarygodność tematu.

Po czwarte autorka nie zamieszcza na końcu żadnej bibliografii – dlaczego? Skoro jest tyle dowodów to dlaczego nie miały by się pojawić pod tekstem?

Szanowni Redaktorzy skoro Dzieci są ważne to dlaczego umieszczcie na swoim portalu artykuł o tak małej wartości merytorycznej?

Z poważaniem

Agnieszka Dzięcioł

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *