Kategorie
Rozwój dziecka Rozwój przez zabawę

Dlaczego nuda jest potrzebna?

“Mamo, tato, nudzi mi się! Co mam robić?” – przeciętny rodzic słyszy te słowa nawet kilka razy w tygodniu, a w obecnej sytuacji pewnie codziennie i o dowolnej porze dnia.

W takich sytuacjach często reagujemy zadaniowo, myślimy, jak zorganizować dziecku czas. Zastanawiamy się: czy dziecko już wyrosło z zabawy zabawkami? Może nie ma wystarczających bodźców, albo zupełnie straciło motywację? Pewnie brakuje mu kolegów i zajęć dodatkowych.

Jeśli jednak z jakichś względów nie zajmiemy dziecku czasu, zwykle okazuje się, że znudzenie szybko mija. I to dobry znak! Nuda, jeśli potraktuje się ją w szczególny sposób, może świetnie posłużyć dziecku, a w dodatku sprzyja jego rozwojowi.

Uwaga! Reklama do czytania

Jak zrozumieć małe dziecko

Poradnik pomagający w codziennej opiece Twojego dziecka

Zobacz w księgarni Natuli.pl

Moment sprzyjający rozwojowi

Według słownika nuda to “uczucie przygnębienia, zniechęcenia, spowodowane bezczynnością, monotonią życia”. Zazwyczaj nie jest to stan przyjemny, ale jako taki tym bardziej może się stać motorem do działania. Ważne, żeby motywował do działania tego, kto się nudzi – czyli samo dziecko.
Nuda często staje się początkiem najciekawszych zabaw i zajęć. Motywuje do podjęcia działania i wspiera poszukiwanie twórczych rozwiązań.

Potrzebny jest impuls

Wyzwaniem w momencie nudy staje się znalezienie kierunku wewnętrznego, czyli impulsu, który spowoduje zainteresowanie i wywoła ciekawość. Kiedy dziecko jest znudzone, możemy powiedzieć: „Nudzisz się? Znam to uczucie, kiedy nie wiesz, co robić, jaki powinien być kolejny krok. Nie mogę się doczekać, aż zobaczę, co wymyślisz!”. Taki komunikat ze strony rodzica jest impulsem, który może wesprzeć dziecko w szukaniu rozwiązań.

Nuda to droga do szczęścia

Psychologowie definiują nudę jako jedną z najlepszych ścieżek do nauki i szczęścia. Tak zwane uczucie „przepływu” (ang. flow, inaczej doznanie uniesienia, uskrzydlenie) często rozwija się wskutek doświadczenia znudzenia. Przepływ polega na intensywnej koncentracji i zaangażowaniu w wykonywaną czynność przy jednoczesnej minimalnej świadomości świata wokół siebie i poczuciu, że czas płynie. Cechuje go wolność od strachu i lęku. Czynność wykonywana w stanie flow podejmowana jest dla samego jej doświadczania. Dla dzieci stan ten jest zazwyczaj czymś naturalnym – doświadczają go, kiedy w pełni pochłania je zabawa, obserwacja lub eksperymentowanie. Może to być budowanie wieży z klocków, zabawa w gotowanie, owijanie przedmiotów papierem, rzucanie przedmiotami… Zabawa to czynność, która jest wykonywana dla czystej przyjemności czerpanej z samej tej aktywności. Dziecko nie koncentruje się na rezultacie, ewentualnych nagrodach lub karach, lecz całkowicie zatraca się w przyjemności, którą dostarcza mu dane zajęcie.

Najbardziej znaczące i satysfakcjonujące chwile w życiu pochodzą z doświadczeń przepływu. Psychologowie wskazują, że dzieci często go czujące lepiej się uczą, są kreatywne i często dobrze sobie radzą w szkole.

Warto jeszcze przeczytać:


Potrzeba relacji

Zastanówmy się nad przykładem: dziecko stwierdza, że nie ma nic do zrobienia. Trzyma w ręku pilot do telewizora i bezwiednie przełącza kanały. Telewizja „leczy” jego nudę, ale na bardzo krótko. Warto wtedy dokładniej przeanalizować uczucia dziecka, wczuć się w jego sytuację i zastanowić się, czy ma ono możliwość podjęcia innego działania. Ważne jest, żeby nuda nie prowadziła w stronę samotności w rodzinie. W sytuacjach takich jak ta z telewizorem dziecko może potrzebować, by rodzic wyłączył telewizor, usiadł z nim na podłodze i np. zaczął grać w planszówkę.

Uwaga! Reklama do czytania

Życie seksualne rodziców

Zacznij świadomie budować swoją relację z partnerem

Jak zrozumieć się w rodzinie

Jak dostrzec potrzeby innych i być wysłuchanym

Tylko dobre książki dla dzieci i rodziców | Księgarnia Natuli

Wyzwania i wysoka poprzeczka

Biorąc przykład z pedagogiki Marii Montessori, starajmy się nakierowywać dziecko na wzywania na poziomie nieco wyższym niż jego umiejętności, delikatnie podnosząc poprzeczkę. Proponowane w tym podejściu aktywności są na tyle trudne, by dziecko mogło rozwijać swoje umiejętności, ale nie aż tak, by powodowały one frustrację i rezygnację. Chcemy, by miało ono poczucie panowania nad sytuacją pomimo wysokich wymagań, jakie są mu stawiane.

Wsparcie dziecka w radzeniu sobie z nudą wymaga od dorosłego uważności. Często samodzielnie, a czasem przy odrobinie wsparcia dziecko jest w stanie oderwać się od ekranu telewizora czy komputera i poszukać aktywności, która służy jego rozwojowi. Bierze zeszyt i rysuje, bierze poduszki i buduje fort, robi mapę dla ukrytego skarbu, wymyśla grę planszową, teatrzyk, albo tworzy najszybszy na świecie pojazd z Lego. A wszystko to rodzi się w jego głowie.

Autor/ka: NATULI dzieci są ważne

Redakcja NATULI Dzieci są ważne

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.