Dziecko idzie do szkoły. Czy posyłać 6-latki do 1. klasy?
| Dziecko idzie do szkoły. Czy posyłać 6-latki do 1. klasy?

Dziecko idzie do szkoły. Czy posyłać 6-latki do 1. klasy?

Od 1. września 2017 r. obowiązek szkolny dotyczy dzieci 7-letnich. Do 6. r.ż. dziecko może przebywać w placówce przedszkolnej i tam odbyć też tzw. zerówkę. Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o systemie oświaty naukę w szkole podstawowej może również na wniosek rodziców rozpocząć dziecko, które w danym roku kalendarzowym kończy 6 lat.

Obowiązek szkolny a prawo

Pod koniec 2015 r. Sejm uchwalił ustawę o zmianie ustawy o systemie oświaty. Przywrócono m.in. obowiązek szkolny od 7. r.ż. Rodzice nadal mogą jednak posyłać do 1. klasy swoje 6-letnie dzieci, po złożeniu odpowiedniego wniosku. Dziecko przed rozpoczęciem nauki w szkole powinno odbyć roczne przygotowanie przedszkolne. Jeśli nie chodził do zerówki, należy posiadać opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej o możliwości rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej.

Rodzice, których dzieci mają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, mogą odroczyć obowiązek szklony o rok lub 2 lata. Rodzice składają wtedy wniosek do dyrektora placówki, do której powinno uczęszczać ich dziecko. Jeśli maluch nie rozpoczyna nauki w szkole, kontynuuje edukację przedszkolną. Wniosek składa się bez żadnych dodatkowych zaświadczeń.

Dzieci, które rozpoczęły naukę w 1. klasie jako 6-latki mają też możliwość powtórzenia klasy. Rodzice składają wniosek o odroczenie obowiązku szkolnego, a dziecko pod koniec roku nie otrzymuje świadectwa, a we wrześniu idzie po raz kolejny do tej samej klasy.

Dziecko 6-letnie a rozwój umysłowy i psychologiczny

U dziecka między 6. a 7r.ż. następuje skok rozwojowy i przyspieszenie rozwoju. U 6-latka nadal dojrzewa układ nerwowy, a w szczególności okolice kory mózgowej w płatach czołowych odpowiedzialne za kontrolę impulsów i planowanie. 6-latek wciąż nie potrafi nad sobą w pełni panować i hamować oraz kontrolować swoich impulsów. Dominuje u niego część podkorowa mózgu, dlatego dziecko działa impulsywnie, jest pobudzone, ruchliwe i wykazuje dużą emocjonalność. Dziecko ma także dużą potrzebę ruchu, ponieważ tworzy schematy ruchowe i uczy się ich automatyzacji. 6-latkowi towarzyszą silne emocje powodujące gwałtowne wybuchy gniewu, złości czy zachowań agresywnych. Dziecko wykształca dopiero umiejętność kontrolowania swoich reakcji i wciąż trudno mu akceptować perspektywę innych osób.

Choć dziecko 6-letnie charakteryzuje się już dużą sprawnością ruchową i dobrą koordynacją wzrokowo-ruchową, nie ma wykształconych jeszcze wszystkich precyzyjnych ruchów. Proces różnicowania między układem kostnym a mięśniowym wciąż trwa, np. w okolicy kości nadgarstka, co ogranicza wykonywanie niektórych czynności. Dziecko lubi rysować i kolorować, jednak jego ręka nie jest anatomicznie przygotowana do pisania równych literek.

6-latek potrafi się koncentrować (najczęściej nie dłużej niż 20 minut), jednak nadal przeważa u niego uwaga mimowolna. Dziecko poświęca czas zajęciom, które go interesują, ale nie skupia się, kiedy czuje się znudzone lub przymuszone do wykonania jakiejś czynności. U 6-latka kształtuje się dopiero uwaga dowolna, czyli uwaga zależna od woli i wynikająca z konieczności. Dziecko szybko się męczy i łatwo rozprasza, a także potrzebuje częstych przerw i regeneracji sił. Głód, pragnienie czy zmęczenie powodują u 6-latka rozdrażnienie i brak chęci współpracy.

Myślenie dziecka 6-letniego opiera się głównie na spostrzeżeniach i wyobrażeniach i trudno mu jeszcze myśleć za pomocą słów i pojęć. Choć 6-latek wykazuje się dobrą pamięcią, dominuje u niego pamięć mimowolna – dziecko zapamiętuje to, co go ciekawi.

Informacje o kształtowaniu pamięci i rozwoju dziecka można znaleźć na >> Stronie z poradami dla rodziców

Dziecko 7-letnie a rozwój umysłowy i psychologiczny

7-latek wciąż przechodzi zmiany, jednak świadomie kieruje już swoją aktywnością ruchową i ogranicza zbędne ruchy. Nadal dłuższa praca manualna sprawia mu trudności, ponieważ proces kostnienia nadgarstka jeszcze trwa.

U dziecka 7-letniego pojawiają się zaczątki pamięci dowolnej i dziecko uczy się celowo zapamiętywać informacje. Rozwija się też u niego pamięć logiczna. W wieku 7 lat dziecko wykształca uwagę dowolną, dzięki której skupia się zależnie od woli. Staje się też bardziej wytrwałe i odporne na niedogodności (głód czy pragnienie nie przejmują kontroli nad zachowaniem). 7-latek zaczyna myśleć operacyjnie, tzn. daną czynność może wykonać albo fizycznie, albo tylko w myślach. U dziecka zaczyna dominować wyobraźnia dowolna, która pozwala mu na twórcze i kierowane działanie.

U 7-latka obserwuje się już zdolność powściągania emocji i wydawania przemyślanych krytycznych sądów (a nie uwag pod wpływem emocji). Dziecko uspokaja się, a napady gniewu, awantury i płacz pojawiają się coraz rzadziej.

Choć przy prawidłowym rozwoju 6-latek może dorównywać 7-latkowi w wykonywaniu zadań edukacyjnych, jego dojrzewanie biologiczne uniemożliwia mu jeszcze wiele czynności. 6-latek wciąż potrzebuje jeszcze dużo ruchu i nauki przez zabawę. W jego zachowaniu dominują emocje, dlatego trudno mu zrozumieć obowiązujące normy i zasady.

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi, czy posyłać 6-latki do szkoły. Każde dziecko rozwija się indywidualnie. Decyzja rodziców o tym, czy ich dziecko ma rozpocząć obowiązek szkolny, powinna być jednak poprzedzona rozmową z psychologiem i pedagogiem.

Źródła:

6-latki czy 7-latki do szkół. Prawo każdego dziecka do przedszkola?

http://www.pppstarogard.pl/pub/roznice.pdf

Więcej dobrych artykułów? Kliknij lajk

Karolina Ślusarczyk

Filolog, pedagog, redaktorka serwisu Dzieci są ważne. Mieszka z rodziną na wsi. Miłuje książki, ubóstwia naturę i aktywny tryb życia. Kocha polskie Tatry i Bieszczady. Mama Alicji i Igi.
Odwiedź stronę autorki/autora:




Książeczki Pucio – zabawy logopedyczne dla najmłodszych

Książki wspierające wszechstronny rozwój najmłodszych dzieci od wydawnictwa Tekturka

Naprawdę przeciwsłoneczne okulary dla dzieci (Real Kids Shades)

Dlaczego nuda jest potrzebna?

Naturalne czy stylizowane? Jakie zdjęcia warto zrobić noworodkowi

Kiedy dziecko ciągle mówi “nie”. Rozmowa Moniki Szczepanik i Eweliny Adamczyk

Przejdz do: