Juul na poniedziałek, cz. 19 – Autentyczność w relacji z dzieckiem
Galeria najciekawszych prezentów na Dzień Dziecka... zobacz.
| Juul na poniedziałek, cz. 19 – Autentyczność w relacji z dzieckiem

Juul na poniedziałek, cz. 19 – Autentyczność w relacji z dzieckiem

Jesper Juul jest duńskim pedagogiem i terapeutą rodzinnym o światowej renomie. Propaguje idee szacunku i współdziałania z dzieckiem we wzajemnych relacjach oraz dojrzałe przywództwo dorosłych.

Wraz z wydawnictwem MiND przygotowaliśmy 85 unikatowych tekstów Juula. Do przeczytania w każdy poniedziałek na dziecisawazne.pl.

Pytanie rodzica:

Chciałabym prosić Pana o radę. Ostatnio mój trzyletni syn na placu zabaw uderzył łopatką inne dziecko, więc od razu zabrałam go do domu. Sama nie wiem, czy ta reakcja była naprawdę autentyczna. W domu dalej prowokował mnie swoim zachowaniem, więc w konsekwencji nie wzięłam go na zakupy. Czy myśli Pan, że syn będzie uważał moje zachowanie właśnie za konsekwencję swoich działań, czy raczej uzna je za jakąś formę kary? Czy w ten sposób podkopuję swój autorytet w jego oczach?

Odpowiedź Jespera Juula:

Pani pytanie dotyczy autentyczności w reakcjach na zachowanie syna w różnych sytuacjach. Nie umiem na to odpowiedzieć. Nikt nie jest w stanie ocenić, czy Pani albo ktoś inny jest autentyczny w jakiejś relacji. Tylko Pani może powiedzieć, czy w danym momencie działała Pani szczerze i czy nie ma żadnych zastrzeżeń do tego, co zrobiła lub powiedziała.

Autentyczność jest celem, do którego prowadzi droga naznaczona wieloma próbami i błędami. Czasami podejmuje się decyzje spontanicznie i szybko, innym razem – dopiero po długim namyśle. Jedne z nich stoją w zgodzie z jakimiś zwyczajowymi normami, inne nie. Tak właśnie przebiega droga naszego rozwoju osobistego i udanego życia. Na tej drodze zdarza nam się czasami krzywdzić ludzi, których kochamy, a także krzywdzić samych siebie. Ale to jest OK, bo inaczej być nie może.

Proces ten staje się dopiero wtedy destrukcyjny, kiedy zaczynamy wpajać innym poczucie winy, zamiast samemu wziąć odpowiedzialność za własne błędy. Doświadczenie Pani syna było najpewniej takie, że reakcja na placu zabaw nie płynęła wprost z Pani integralności. W konsekwencji prowokował Panią dalej w domu w nadziei, że uda mu się w końcu dotrzeć do autentycznej i szczerej reakcji.

Reklama sponsora artykułu
Wszystkie książki Jespera Juula

Książki Jaspera Juula - 15% rabatu

Duński terapeuta rodzinny i pedagog o światowej renomie. Jego książka Twoje kompetentne dziecko jest jedną z najbardziej cenionych prac pedagogicznych na świecie i światowym bestsellerem.Jesper Juul był jednym z liderów przełomu we współczesnej pedagogice. Zawdzięczamy mu odejście od wychowania autorytarnego z jednej strony, oraz od permisywizmu, z drugiej. Propaguje idee szacunku i współdziałania we wzajemnych relacjach z dzieckiem oraz dojrzałe przywództwo dorosłych. W Polsce Jesper Juul wydawany jest przez Wydawnictwo Mind.

Zobacz więcej

Pani reakcja na placu zabaw wynikała z życzenia, aby być społecznie postrzeganą jako dobra i odpowiedzialna matka. Nie można temu nic zarzucić, poza tym, że życzenie takie często stoi w sprzeczności z tym, co dzieje się w głowach naszych dzieci. Powstaje wtedy klasyczny rodzicielski konflikt: ja potrzebuję czegoś w tej sytuacji, ale dziecko potrzebuje czegoś innego.

Każda rodzina przeżywa dziesiątki takich konfliktów każdego dnia. I nie ma w tym nic złego, nikomu nie dzieje się krzywda. Prawdziwa krzywda ma miejsce dopiero wtedy, gdy jedna ze stron – najczęściej dziecko − zaczyna czuć się ze swoimi potrzebami potępiona, zła lub nieakceptowana. To powoduje w nim powolną erozję poczucia własnej wartości.

Powstaje więc pytanie: co rodzice mogą zrobić z dzieckiem w takich konfliktach? Długą wersję mojej odpowiedzi znajdzie Pani w mojej książce pt. „Agresja – nowe tabu?”. Krótka wersja jest następująca: proszę udać się z synem na bok, spokojnie wziąć go za rękę i poczekać, aż się uspokoi. Wtedy można mu spojrzeć w oczy i powiedzieć: ,,Mój kochany, byłeś naprawdę wściekły na tamto dziecko. Możesz mi powiedzieć, co się stało? Bardzo chciałabym to wiedzieć’’.

Prawda jest taka, że w sytuacji, w której Pani syn użył przemocy wobec innego dziecka, przyczyną było coś, co rozgrywało się między nimi. Sam fakt, że to on uderzył, nie robi z niego winnego. W ogóle nie ma sensu mówić o winie w takim wypadku. Najlepsze, co mogą zrobić wtedy rodzice obojga dzieci, to usiąść razem z nimi i porozmawiać. Jeden z rodziców mógłby powiedzieć: ,,No tak, musiało cię boleć to, co ten drugi zrobił, prawda?”. Następnie trzeba dać mu czas, aby się wypłakał i poskarżył. Dopiero potem można go spytać, czy pamięta, co zdarzyło się przedtem, zanim został uderzony. Może być tak, że taki konflikt nie będzie łatwy do wyjaśnienia, jednak zachowanie rodziców da dzieciom jasny przekaz: ,,Nie chcemy żadnej przemocy, ale uznajemy, że czasem się ona zdarza. Żeby pozostać dalej przyjaciółmi, wszyscy potrzebujemy w takiej sytuacji słów, a nie pięści’’.

Kiedy ma Pani wrażenie, że w jakiejś sytuacji konfliktowej podążyła Pani raczej za oczekiwaniami społeczeństwa niż potrzebami syna, a mimo to chce Pani mieć z nim nadal dobre relacje, wtedy warto, na przykład w drodze do domu, wytłumaczyć się przed nim: ,,Przykro mi, że cię zabrałam z placu zabaw. Zrobiłam to dlatego, że nie wiedziałam, co mam zrobić. Ale teraz widzę, że cię to zraniło. Chcę cię za to przerosić’’. W ten sposób odzyska Pani na nowo swoją autentyczność, a także autorytet w oczach dziecka – i będziecie mogli nadal pozostać sobie bliscy.

Tekst opublikowany w austriackim piśmie ,,Der Standard’’, udostępniony dzięki wydawnictwu MiND i FamilyLab.

Więcej dobrych artykułów? Kliknij lajk

Dzieci są ważne

Dobry Duch serwisu Dziecisawazne.pl:)
Odwiedź stronę autorki/autora: http://dziecisawazne.pl/




Plaża, słońce i… rekiny, czyli o ubraniach na ciepłą porę roku od Jako-o

Krótkowzroczność – jakie mamy możliwości radzenia sobie z tym problemem?

Naprawdę przeciwsłoneczne okulary dla dzieci (Real Kids Shades)

Granice – szanujmy cudze, ale także swoje własne. Rozmowa z Małgorzatą Musiał, cz.1

Jak w zgodzie ze sobą zatrzymywać agresję fizyczną i werbalną dziecka?

Pasożyty w twoim ciele – jak je wykryć i jak z nimi walczyć?

Przejdz do: