Jak przetrwać w szkole? 10 porad dla rodziców
| Jak przetrwać w szkole? 10 porad dla rodziców

Jak przetrwać w szkole? 10 porad dla rodziców

Edukacja jest obowiązkowa. Nie trzeba jej jednak odbywać w szkole publicznej. Obok niej istnieją przecież szkoły społeczne i edukacja domowa. Mimo to większość naszych dzieci chodzi właśnie do szkół publicznych, gdzie w trakcie 45 minut w 30-osobowej klasie mają przyswoić sobie wiedzę przewidzianą w podstawie programowej. A często i wiedzę wychodzącą poza podstawę.

Szybko, moim zdaniem za szybko, dzieci dowiadują się, że w szkole chodzi o to, żeby przetrwać, że my też musieliśmy przez to przejść, że do wakacji jeszcze tylko xx dni.  

Ponieważ lubiane przez większość dzieci szkoły waldorfskie czy Montessori albo są za daleko, albo za drogo, albo…, dlatego mamy dla was 10 sprawdzonych sposobów, by dziecko czuło, że:

  • szkoła to nie tylko jego sprawa,
  • szkoła to nie sprawa być albo nie być,
  • ważniejsza/-y jestem ja, niż szkoła.

Jak przetrwać w szkole?

  1. Nie pytaj: „jak było w szkole?”. Zapytaj „jak się czujesz?”. To drugie jest bezpieczne dla obu stron, a ponadto dotyka tego, co jest żywe w dziecku. Jeśli jest to akurat otrzymana ocena, usłyszana skarga czy wyrażone oczekiwanie, dowiesz się.
  2. Pozwól myśleć krytycznie. Także o szkole i nauczycielach. Słuchaj. Nie przerywaj. Nie wypytuj. Gdy skończy zapytaj: „czy czujesz…, bo potrzebujesz…?” (np. czy jesteś zdenerwowana, bo chciałabyś móc w szkole wyrazić swoje zdanie; czy smutno ci, bo zostałeś źle zrozumiany, bo nauczyciel nie wziął cię pod uwagę dzieląc zadania; czy czujesz się bezsilny, bo potrzebujesz widzieć efekty swojej pracy).
  3. Traktuj otrzymywane przez dziecko kary i nagrody tylko jako dodatek.
  4. Nie karz dziecka. A już w szczególności za to, za co zostało ukarane przez nauczyciela.
  5. Nie nagradzaj za dobre oceny, osiągnięcia sportowe czy artystyczne.
  6. Doceniaj szczerość i uczciwość dziecka. Zawsze. Podpisz bez wyrzutów uwagę w dzienniczku. Przyjmij bez złośliwych komentarzy informację o jedynce z matematyki. Jeśli uważasz za konieczne powiedzenie czegoś, powiedz o swoich uczuciach i potrzebach.
  7. Traktuj poważnie szkolne trudności swojego dziecka. Zapytaj, jak mu pomóc. I nie wychodź przed orkiestrę… Pomysł dziecka jest cenniejszy niż Twój, bo jest jego własny.
  8. Ufaj jego słowom. Trzymaj jego stronę. Graj w jednej drużynie ze swoim dzieckiem. Kiedy nauczyciel skarży się na nie, wysłuchaj i niczego nie obiecuj, nie składaj deklaracji typu: „ja już sobie z nim/nią porozmawiam”.
  9. Zamień: „jakoś to przeżyjesz”, „nie taki diabeł straszny”, „każdy musi przez to przejść”, „to tylko 3 lata, dasz radę”, na: „słyszę, że nie chcesz chodzić do szkoły”, „powiedz mi jak mogę ci pomóc”, „martwię się, kiedy słyszę, że…”, „chcę znać twoje zdanie na temat tego nauczyciela”.
  10. W chwilach trudności kuj żelazo, póki zimne… Ochłoń. Oddychaj. Zadzwoń do przyjaciółki. Poszukaj wsparcia u innego dorosłego.

Polecamy rozmowę o szkole Moniki Szczepanik i  Agnieszki Stein: Rozmowa o szkole nauczycielach i… dzieciach.

Więcej dobrych artykułów? Kliknij lajk

Monika Szczepanik

Mama dwóch dziewczynek, trenerka empatycznej komunikacji, pedagog. Organizuje zimowe i letnie obozy rodzinne w duchu Porozumienia bez Przemocy. Wierzy słowom Rosenberga, że "wystarczy, aby jedna osoba znała język PbP, i to już zwiększa zrozumienie i więź w komunikacji". W październiku, z okazji Światowego Dnia Empatii, organizuje pierwszą na Śląsku Konferencję Empatii": konferencjaempatii.pl.
Odwiedź stronę autorki/autora: http://www.swiatzyrafy.pl/




Karmienie piersią i rozszerzanie diety – kilka mitów i naprawdę ważnych faktów. Rozmowa z Małgorzatą Jackowską

11 niesamowitych właściwości mleka kobiecego

Jak naprawdę rozwijają się talenty? Czyli o miłości i akceptacji

Przejdz do: