Kategorie
Rodzina

Film jako narzędzie do rozmowy o uczuciach

Czym jest psychoedukacja?

Uwaga! Reklama do czytania

Jak zrozumieć małe dziecko

Poradnik pomagający w codziennej opiece Twojego dziecka

Zobacz w księgarni Natuli.pl

Psychoedukacja to proces, który dzięki zastosowanym narzędziom pozwala na wgląd w siebie, na lepsze zrozumienie swoich zachowań, a także na ich korektę. Nie jest ona terapią, a jej celem jest wyposażenie dzieci i dorosłych w umiejętności psychospołeczne, które pomogą lepiej zrozumieć swój sposób funkcjonowania w świecie oraz w relacjach z innymi.

film

Jednym z wykorzystywanych w psychoedukacji narzędzi jest film. Jego potencjał jest ogromny. Psychoedukacja z wykorzystaniem filmu inspiruje się filmoterapią, jednak w przeciwieństwie do niej nie zakłada pracy terapeutycznej nad problemami klienta, a jedynie wykorzystywanie ekranowych emocji do kształtowania postaw i samopoczucia odbiorców. Założenie tej techniki jest dość proste: skoro film budzi w nas emocje, to można o nich porozmawiać i spróbować nad nimi popracować. Jeśli nasze dziecko lubi spędzać czas przed telewizorem, warto pomyśleć, jak najlepiej ten czas wykorzystać i skorzystać z możliwości, jakie daje to medium.

Zalety edukacji przez film

  1. Film może pobudzać do chwili refleksji nad sobą, nad swoimi zachowaniami i reakcjami. Może się stać punktem wyjścia do rozmowy, której wartość jest nie do przecenienia – zarówno ta edukacyjna, jak i wspierająca relacje w rodzinie.
  2. Film budzi emocje, pozwala je zaobserwować, nazwać i porozmawiać o nich z innymi. Często są to emocje i uczucia, o których trudno mówić, jeśli dotyczą nas bezpośrednio. Rozmowa o filmie tworzy przestrzeń, w której dzieci mogą zmierzyć się z takimi emocjami, komentując przeżycia i zachowanie bohaterów filmowych. Bystry obserwator i uważny słuchacz wyniesie z takiej rozmowy wiele informacji o dziecku i jego przeżyciach.
  3. Film może dostarczać nie tylko przeżyć i okazji do kontaktu z własnymi emocjami, ale także nieść wiedzę i dawać inspirację. Filmy dostarczają modelowych wzorców, czasem gotowych rozwiązań, a czasem jedynie podpowiedzi co do kierunku, w którym można zmierzać. Mogą pokazać dziecku nieznane światy, życie osób, z którymi nie ma ono szans spotkać się „na żywo”, poszerzyć jego horyzonty o wiele nowych informacji. Bohaterowie podejmują własne decyzje i doświadczają ich konsekwencji – co również stanowi dla dziecka bogate źródło wiedzy o tym, do czego może prowadzić ich działanie.
  4. Film w psychoedukacji może być stosowany w dowolnej grupie wiekowej – od przedszkolaków, przez młodzież szkolną, aż po osoby dorosłe. Niektóre produkcje łączą wszystkie grupy odbiorców i stają się okazją do dialogu międzypokoleniowego. Zapewne dziecko, rodzic i babcia czy dziadek zwrócą uwagę na nieco inne aspekty albo zobaczą przygody bohaterów w nieco innym świetle. Tym lepiej! Rozmawiajcie o tym, jakie spostrzeżenia, przemyślenia i uczucia budzi w was film. Pozwoli to lepiej zrozumieć i poznać pozostałych członków rodziny, a do tego wesprze dzieci i dorosłych w nauce trudnej sztuki dyskutowania.
  5. Śledzenie losów bohaterów wspiera rozwój myślenia przyczynowo-skutkowego. Pomaga to dziecku zrozumieć swoje własne działanie i lepiej przewidywać jego konsekwencje. Uczy także radzenia sobie z własnymi potknięciami i niepowodzeniami – bohater, który popełnia błędy i naprawia je, pozwala łagodniej spojrzeć na siebie samego i traktować błędy jako okazję do nauki, a nie porażkę.

Jak dobierać filmy?

Projekcja filmu w domu, przedszkolu czy szkole nie musi być tzw. „wypełniaczem czasu”, a może stać się skutecznym narzędziem dydaktycznym. Nie trzeba być ekspertem, żeby wybrać odpowiedni film: czasami wystarczy kierować się intuicją, jeśli chcemy pracować nad konkretnym zagadnieniem, a wybrany film odpowiada na te potrzeby. Można także skorzystać z baz filmów dostępnych w instytucjach, które promują psychoedukację poprzez film lub filmoterapię.

Przykład? Holenderski projekt „Chłopiec i kawka” wyreżyserowany przez Boudewijn Koole (2012 r.) tworzy znakomitą przestrzeń do rozmowy i przemyśleń o tematach, które budzą wiele emocji, takich jak śmierć, żałoba, agresja, trudne relacje w rodzinie oraz przyjaźń. To opowieść o uczuciach, z jakimi przyszło zmierzyć się dziesięcioletniemu Jojo, który po śmierci matki nie radzi sobie z własnymi emocjami. Kolorytu sytuacji dodaje trudna relacja z ojcem, który także nie radzi sobie po śmierci żony. Film przeprowadza widzów przez proces naprawiania relacji między chłopcem i jego tatą, wzbudzając szerokie spektrum uczuć w odbiorcach. Uważnie śledząc film widzowie mogą nawiązać swego rodzaju więź z bohaterami i utożsamić się z ich problemami. Jest to często łatwiejsze, jeżeli film porusza kwestie znane dziecku z jego doświadczenia lub otoczenia. “Wczuwając się” w przeżycia bohatera, dziecko nie przestaje jednocześnie być jedynie obserwatorem. Każdy z nas, gdy płacze na filmie, czuje sympatię lub wrogość wobec bohaterów oglądanych filmów, staje w takiej podwójnej roli – przeżywa silne emocje, pozostając równocześnie w bezpiecznym dystansie. Proces identyfikacji z bohaterem czy problemem prezentowanym w  filmie jest kluczem do zrozumienia, jaką wartość psychoedukacyjną może oferować film.

Uwaga! Reklama do czytania

Smok

Czy zawsze trzeba się dzielić? NIE!

Błoto

Czy dziewczynkom nie wolno tego co chłopcom? NIE!

Tylko dobre książki dla dzieci i rodziców | Księgarnia Natuli

Psychoedukacja filmowa w Polsce

W Polsce filmoterapia czy psychoedukacja filmowa nie jest jeszcze metodą powszechnie stosowaną czy znaną. Od kilku lat jej wdrażaniem zajmuje się warszawska Fundacja Generator, która promuje film i jego zasoby jako profesjonalne narzędzie w działaniach terapeutycznych i edukacyjnych. Fundacja stoi za takimi projektami, jak kinoterapia.pl i projekcje.edu.pl i od 2008 roku wdraża psychoedukację filmową w różnych środowiskach. W 2013 roku Fundacja uruchomiła duży projekt psychoedukacyjny dla dzieci i rodziców „Mój przyjaciel film”. Zainteresowanie w wielu miastach Polski pokazuje przede wszystkim ogromną potrzebę takiej formy pracy. Projekcje filmów, na które dzieci przychodzą z rodzicami, są nie tylko formą wspólnego spędzania czasu, ale także punktem wyjścia do rozmów i refleksji nad zagadnieniami ważnymi dla dzieci i dorosłych.

Autorką tekstu jest p. Marta Pawlak.

Foto

Autor/ka: NATULI dzieci są ważne

Redakcja NATULI Dzieci są ważne


Mądry rodzic, bo czyta…

Sprawdź, co dobrego wydaliśmy ostatnio w Natuli.

Czytamy 1000 książek rocznie, by wybrać dla ciebie te najlepsze…

1 odpowiedź na “Film jako narzędzie do rozmowy o uczuciach”

Warsztaty „Mój przyjaciel film” już w ten weekend w Warszawie, Wrocławiu, Augustowie i Gliwicach. Więcej informacji na naszych stronach. Zapraszamy!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.