| Jak łagodnie zakończyć karmienie piersią

Jak łagodnie zakończyć karmienie piersią

Całe szczęście nikt nie odważył się wytyczyć górnej granicy karmienia piersią. Największe autorytety w dziedzinie medycyny mówią o karmieniu piersią do drugiego roku życia i dłużej.

Odstawienie, czy samoodstawienie?

Są dzieci, które same dojrzewają do pożegnania się z mlekiem mamy. Jednak nie każda mama czeka na naturalne zakończenie karmienia. Czasem wynika to z przyczyn psychologicznych, takich jak: presja otoczenia, potrzeba “wolności”, zmęczenie, poczucie wstydu. Innym razem powodem podjęcia decyzji o zakończeniu karmienia są przyczyny techniczne: zażywane leki, wyjazd, praca itp. Decyzja o zakończenia “mlecznej drogi” powinna być gruntownie przemyślana. Jest to decyzja tylko mamy i dziecka. Niestety zmęczenie, stres, ból (np. zapalenie piersi) mogą sprawić, że zostanie ona podjęta zbyt pochopnie. Może wówczas pozostać żal i poczucie straty, a co gorsza winy.

Zanim więc podejmie się trudną decyzję o odstawieniu dziecka od piersi, każda mama powinna zadać sobie kilka istotnych pytań:

  • co jest rzeczywistym powodem zakończenia karmienia piersią?
  • czy decyzja wypływa faktycznie ode mnie, czy podjęłam ją z powodu presji otoczenia?
  • czy jestem dostatecznie świadoma korzyści (dla dziecka i mamy) płynących z karmienia piersią?
  • jeśli udałoby się zlikwidować problem, czy nadal chciałabym karmić?
  • czy po odstawieniu dziecka od piersi problem zniknie?
  • czy wyobrażam siebie karmiącą duże dziecko?
  • czy mam dostateczne wsparcie w karmieniu piersią u najbliższych osób?

Karmienie piersią to nie tylko jedzenie

Często zdarza się, że mamy odstawiają dzieci od piersi w okolicach pierwszych urodzin. Taka sztuczna granica wynika prawdopodobnie z faktu, że w świecie ssaków potomstwo naturalnie rezygnuje z mleka matki, kiedy potroi swoją wagę urodzeniową. Z tym, że np. szympans potraja swoją wagę urodzeniową w okolicach trzeciego roku życia, a dziecko człowiecze w okolicach pierwszych urodzin. I rzadko się zdarza, aby w tym okresie dzieci same rezygnowały z piersi.

W drugim i trzecim roku karmienia piersią, pokarm mamy nadal zaspakaja potrzeby żywieniowe i zdrowotne dziecka. Dostarcza białko, tłuszcze, laktozę, witaminy, sole mineralne oraz przeciwciała. W tym czasie kształtuje się także osobowość dziecka. Naturalne karmienie zaspakaja wtedy nie tylko potrzeby fizjologiczne ale także psychiczne dziecka, zapewniając np. poczucie bezpieczeństwa, ograniczając ilość bodźców.

Jeśli decyzja o odstawieniou dziecka od piersi została podjęta, trzeba zastanowić się nad jej najlepszą metodą, czyli taką, która będzie najkorzystniejsza dla mamy i dziecka. Dla dziecka rozstanie z karmieniem będzie zdecydowanie trudniejsze, dlatego należy zrobić to łagodnie, z cierpliwością i miłością. Nagłe zakończenie naturalnego karmienia jest niekorzystne także dla mamy, ponieważ może doprowadzić do bolesnych, przepełnionych mlekiem piersi (a stąd już krok do zastoju i zapalenia piersi).

Aby znaleźć najlepsze rozwiązanie, należy obserwować swoje dziecko i zadać sobie kilka pytań:

  • w jakich sytuacjach dziecko prosi o pierś? Czy są to sutuacje kiedy jest głodne i spragnione? Czy może są to momenty związane z napięciem emocjonalnym?
  • jaka jest ilość karmień w sytuacjach, kiedy dziecko ma mamę tylko dla siebie? Dzieci matek pracujących częściej ssą pierś w nocy.
  • czy dziecko domaga się ssania piersi po posiłkach?
  • czy dziecko jest mocno związane z piersią?

Dzieki tym kilku pytaniom mama może odpowiedzieć sobie, czy wystarczy częściowe odstawienie dziecka od piersi (np.“cycuś” przed spaniem) lub zaplanować spokojne, całkowite zakończenie karmienia piersią.

Reklama, dzięki której rozwijamy redakcję
“Karmienie piersią”

Praktyczny i mądry przewodnik po całym okresie karmienia piersią, od ciąży do odstawienia od piersi.

Zobacz więcej

Kilka praktycznych rad, które mogą pomóc w procesie zakończenia karmienia:

  • określ przedział czasowy kończenia karmienia, np. dwa tygodnie;
  • nie narzucaj się, nie proponuj piersi. Karm tylko wtedy, kiedy dziecko bardzo się tego domaga;
  • na czas odstawienia od piersi noś ubrania, które nie budzą w dziecku skojarzeń z karmieniem;
  • zrezygnuj z jednego karmienia, co 2-3 dni. Najpierw zrezygnuj z karmienia w dzień lub porannego;
  • kiedy dziecko prosi o pierś, postaraj się zwrócić jego uwagę na coś innego: wyjść na spacer, poczytać książkę, wspólnie coś ugotować. To może pomóc dziecku zapomnieć o piersi, a czas spędzony z mamą zaspokoi potrzebę bliskości;
  • głód sprawia, że dziecko może najpierw domagać się piersi. Postaraj się wyprzedzać jego potrzeby i nie dopuścić do tego, aby dziecko musiało czekać na posiłek;
  • nawet malutkie dziecko potrzebuje rozmowy i wyjaśnienia dlaczego mama “nie chce dać mleczka”. Wyjaśnienia typu: cycusie bolą albo zachorowały czasem pomagają, ale mogą wzbudzić w dziecku lęk, podobnie jak smarowanie brodawek sutkowych cytryną, gencjaną, solą itp. Warto tłumaczyć dziecku, że nadszedł taki czas, że mleczko w piersiach się kończy, a zamiast picia mleczka jest mnóstwo przytulania i całowania. Daj dziecku ogrom miłości i zrozumienia. Ssanie piersi zaspakaja w nim potrzebę bliskości i poczucie bezpieczeństwa, zastąp je więc wspólnym baraszkowaniem w łóżku, turlaniem się, łaskotaniem;
  • bądź  z dzieckiem. Wyjazd na kilka dni może być dodatkowym stresem, przede wszystkim dla dziecka –  z powodu nagłego odebrania “cycusia” i ogromnej tęsknoty za mamą. Poza tym z doświadczeń wielu mam wynika, że taka rozłąka może przynieść zupełnie odwrotny efekt;
  • obserwuj dziecko. Stres spowodowany odstawieniem od piersi może obniżyć odporność dziecka na choroby;
  • kontroluj piersi. Ograniczając ilość karmień organizm potrzebuje czasu, aby wyhamować produkcję mleka. Jeśli piersi stają się przepełnione, mama powinna odciągać odrobinę pokarmu, ale tylko do uczucia ulgi. Odciąganie pokarmu “do końca” pobudzi laktację;
  • karmienie piersią zastąp zdrowym i pożywnym posiłkiem;
  • daj sobie i dziecku prawo do wyrażania emocji.

Sygnały stwierdzające, że proces odstawienia od piersi jest zbyt wczesny lub zbyt szybki

U dziecka:

  • niespokojny sen,
  • marudzenie, apatia lub agresja,
  • ssanie kciuka, pieluszki tetrowej, kocyka,
  • lęk przed rozłąką z mamą.

U mamy:

  • przepełnione piersi, czasem zastój pokarmu,
  • wahania nastroju,
  • apatia.

Nie należy odstawiać dziecka od piersi w sytuacjach:

  • wzmożonego napięcia emocjonalnego (przeprowadzka, rozstanie rodziców, uroczystości, rozpoczęcie żłobka lub przedszkola)
  • choroby dziecka jak i mamy – wyjątkiem są sytuacje, kiedy mama przyjmuje leki niewskazane przy karmieniu piersią,
  • w okresie zwiększonego wzrostu i zapotrzebowania na ssanie,
  • podczas upałów – szczególnie małym dzieciom trudno będzie wtedy zamienić mleko mamy na wodę,
  • podczas zapalenia piersi.

Nie ma jednego sprawdzonego sposobu na odstawienie od piersi. Pamiętajmy, że każde dziecko jest inne. Jedno dziecko szybko i łagodnie rozstanie się z piersią mamy, dla innego będzie to trudne i proces zakończenia karmienia będzie trwał nieco dłużej. Zakończenie karmienia piersią to bardzo ważny czas. To ogromna zmiana, która potrzebuje spokoju, czasu, miłości i akceptacji. Karmienie piersią to nieoceniona więź pomiędzy mamą i dzieckiem, dlatego warto dać sobie i dziecku prawo do przeżycia pożegnania z karmieniem nie tylko w czysto fizjologiczny sposób. Nie traktujmy rozstania z piersią jedynie jako odstawienia dziecko od matczynego pokarmu, ale jako łagodne przejście do kolejnego etapu dojrzewania.

 

 

 


Anna Maria Bartosińska

Kiedyś stylista, producent sesji zdjęciowych, redaktor mody. Obecnie, jako szczęśliwa mama jest wyłącznie prywatną stylistką swojego synka - Vincenta! Art-terapeuta, doradca laktacyjny, propagator naturalnego rodzicielstwa oraz życia w zgodzie z naturą i wszechświatem. Prowadzi warsztaty plastyczne dla dzieci i dorosłych, a także spotkania rozwoju duchowego dla kobiet. Fascynatka Ho'oponopono, miłośniczka Davida Bowie, pasjonatka malarstwa, zabawek i biżuterii hand-made. Opiekunka dwóch kocurów.
Odwiedź stronę autorki/autora:


Czytaj na dziecisawazne.pl

Jesper Juul
Juul na poniedziałek, cz. 107 – Szkolny system nagród jest prymitywny i krótkowzroczny

POLECAMY
To relacje z dorosłymi wpływają na rozwój mózgu dziecka!

ekowiadomości
Szkocja ustanawia prawo do “zabawy na dworze jako fundamentalnej części dzieciństwa”

edukacja alternatywna
Skąd się wzięła tradycyjna polska szkoła?

wywiady
Jak porozumieć się w kwestii wychowania dzieci, jeśli każde z rodziców wyznaje inne wartości?

odżywianie naturalne
Jedzmy więcej warzyw! 4 przepisy na zdrowy obiad dla całej rodziny

wychowanie
6 filarów świadomego rodzicielstwa

zdrowie
Jak wspomagać integrację sensoryczną dziecka?

ciąża i poród
Emocje kobiety w porodzie są tak samo ważne, jak jej zdrowe ciało

edukacja alternatywna
Jak wspierać dzieci w rozwiązywaniu szkolnych konfliktów