Kategorie
Zdrowie

Jak wspierać koordynację ręka-oko u małych dzieci

Koordynacja wzrokowo-ruchowa to zdolność zsynchronizowania ruchów z tym, co dostrzegamy wzrokiem. Sprawność tę dzieci ćwiczą od urodzenia, nie kształtuje się ona w odosobnieniu, ale w całościowym rozwoju psychomotorycznym dziecka.

Dobra koordynacja ręka-oko jest niezbędna do wykonywania codziennych czynności, takich jak pisanie, rysowanie, manipulowanie, ćwiczenia gimnastyczne czy czynności samoobsługowe. Jej zaburzenia łatwo rozpoznać  – dzieci ze słabo wyćwiczoną koordynacją wzrokowo-ruchową charakteryzują się słabą precyzją ruchów i przejawiają trudności podczas wykonywania prostych zadań. Należą do nich takie czynności jak ubieranie się, prawidłowe chwytanie i rzucanie piłki, utrzymanie równowagi przy staniu na jednej nodze czy wykonywanie prac plastycznych.

książki dla rodziców

Sensoryczne niemowlę 

43,91 PLN

Pierwsza książka o integracji sensorycznej skierowana do rodziców malutkich dzieci. Autorki przybliżają ten fascynujący i złożony temat, pomagając wnieść do codzienności sporo elementów zabawy.

Jak zauważyć czy dziecko ma problemy z koordynacją ręka-oko?

Symptomy zaburzeń koordynacji wzrokowo-ruchowej można zauważyć już u kilkumiesięcznych dzieci. Niemowlęta z takim zaburzeniem nie raczkują, mają trudności z utrzymaniem równowagi w pozycji siedzącej i stojącej. Dzieci powyżej roku mogą nie być zainteresowane rysowaniem, przejawiać problemy z naśladowaniem ruchu w linii prostej w pionie i poziomie, nie potrafią też narysować koła. Są to zazwyczaj dzieci, które mają spore problemy w zabawach manipulacyjnych.
Wszystkie te objawy znacznie nasilają się w wieku przedszkolnym i szkolnym. Szczególnie w tym późniejszym okresie, zaburzeniom wzrokowo-ruchowym mogą towarzyszyć zaburzenia emocjonalne wynikające z problemów w kontakcie z rówieśnikami.

Jak ćwiczyć?

Ćwiczenie koordynacji wzrokowo-ruchowej od urodzenia ma o tyle duże znaczenie, że niezintegrowane płynnie odruchy ręka-oko warunkują działanie całego organizmu, wpływając na funkcjonowanie układu przedsionkowego, proprioceptywnego czy dotykowego. W przypadku wszystkich tych zaburzeń, terapię jaką najczęściej zaleca się dziecku, jest terapia integracji sensorycznej.
Nim dojdzie do terapii, możemy samodzielnie zadbać o to, by wyćwiczyć koordynację wzrokowo-ruchową dziecka. I choć często robimy to bardzo intuicyjnie, po prostu się bawiąc, warto mieć świadomość, jaki skutek mogą mieć nasze działania dla rozwoju malucha.

Koordynację ręka-oko możemy wspomagać przez:

  • zabawy z piłką, balonikiem, woreczkiem, które polegają na podrzucaniu, łapaniu, toczeniu…
  • rzuty do celu,
  • samodzielne ubieranie poszczególnych części garderoby,
  • robienie kulek z papieru,
  • lepienie z masy solnej,
  • układanie wieży z klocków (nie Lego, ale np. drewnianych – chodzi o to, by nie dało się ich łatwo złączyć),
  • przelewanie płynów z naczynia do naczynia,
  • stemplowanie,
  • wiązanie sznurka, wstążki, np. na klamce bądź nodze od stołu,
  • sortowanie klocków według kolorów, kształtów, wielkości,
  • zapinanie guzików,
  • układanie puzzli,
  • wycinanie i wydzieranie z papieru,
  • nawlekanie koralików,
  • podnoszenie i wyjmowanie małych przedmiotów z niewielkich naczyń,
  • jednoczesne malowanie obydwoma rękami na dużych powierzchniach.
Montessori w Twoim domu
Jak zrozumieć małe dziecko
Piramida zabaw

Foto: flikr.com/stefanocieri

Autor/ka: NATULI dzieci są ważne

Redakcja NATULI Dzieci są ważne

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *