O czym jest Niuniuś?
Niuniuś jest o dziecięcym świecie. Otwieramy książkę i lądujemy w tym czasie, kiedy mieliśmy po kilka lat. To się po prostu czuje, pamięta – uczucia, oglądanie świata, zabawa. To jest bezpieczny, dobry świat każdego dziecka. Świat marzeń i fantazji.
Niuniuś nie przypomina modnych ostatnio książek wyjaśniających rzeczywistość, czy jak to się określa: „oswajających z emocjami”. Przywołuje mi raczej na myśl czeskiego Krecika. Czy to właściwe skojarzenie?
Tak! Bo Niuniuś jest właśnie o zabawie i wymyślonym świecie. Natychmiast to zrozumiemy, kiedy przypomnimy sobie siebie i swoje dzieciństwo. Stało się trochę tak, że zaczęliśmy przykładać nasze, dorosłe rozumienie świata do świata dzieci. Tłumaczyć im go tak, jak sami go rozumiemy, będąc dorosłymi. No a dzieci to nie są mali dorośli. Im przygody Krecika czy Niuniusia opowiadają więcej o tym świecie niż nasze „Słuchaj, teraz ci wytłumaczę, jak to wszystko działa” :)
Jak się znajduje takie książki? Skąd wzięła się w wydawnictwie Aga Nuckowski i jej Niuniuś?
Z Agą znamy się już prawie 20 lat! Razem wprowadzałyśmy do Polski rodzicielstwo bliskości, które jeszcze wtedy nawet nie miało nazwy. Aga jest jedną z tych osób, które mają niesamowity wgląd w rzeczywistość. Jest po prostu mądrą babką! I znakomitą ekspertką od dzieci. Choć za każdym razem upomina mnie, żeby jej tak nie nazywać;) Bardzo inspiruje mnie to, jak bliski jest jej świat dzieci. Jak go rozumie. Nie spotykam się często z taką kompetencją. Powiedziałabym, że większość z nas, dorosłych, stara się zrozumieć dzieci, natomiast Aga jest w tym dziecięcym świecie zanurzona. W jej książce to doskonale widać.
Zapytam jeszcze o ilustracje. Książka ma bardzo ciekawą konstrukcję, trochę przypomina komiks czy historyjkę obrazkową – skąd taka decyzja? Czy ilustracje były już częścią tego projektu, czy pracowaliście nad nimi później?
Autorka miała od początku jasność co do tego, jak powinny wyglądać ilustracje. To jest bardzo ważne, bo one opowiadają to, co się dzieje w emocjach Niuniusia. Na przykład wtedy, kiedy Niuniuś leje wodę do dziury, z której wyskakuje wypłoszona ropucha. Niuniuś jest świnką i jest większy od ropuchy, ale na ilustracji to ona jest olbrzymia – wielka i groźna. Prawda, że komunikat jest jasny? Że od razu widzimy, co może czuć taki mały Niuniuś?
