18 powodów, dlaczego długie oglądanie telewizji i granie w gry komputerowe nie służy dzieciom
| 18 powodów, dlaczego długie oglądanie telewizji i granie w gry komputerowe nie służy dzieciom

18 powodów, dlaczego długie oglądanie telewizji i granie w gry komputerowe nie służy dzieciom

Trochę statystyki: 95 proc. Polaków ma w domach telewizory i komputery, co czwarta rodzina ma ich kilka, co trzecie dziecko ma telewizor lub komputer w swoim pokoju.

W Polsce używa się 55 mln telefonów komórkowych, a więc na jednego mieszkańca (wliczając w to niemowlęta i małe dzieci) przypada 1,5 komórki! 77 proc. rodziców uważa, że nieograniczone korzystanie z komputera i oglądanie telewizji spełnia funkcje edukacyjne. To przeświadczenie powoduje, że 83 proc. polskich dzieci i nastolatków spędza przed ekranem co najmniej trzy godziny dziennie. Wiele z nich konsumuje cztery, pięć, sześć, a nawet więcej godzin elektronicznej strawy dziennie.

Według Amerykańskiej Akademii Pediatrów (American Academy of Pediatrics) dzieci do 2 roku życia nie powinny mieć żadnego kontaktu z telewizją, zaś nastolatki nie powinny przed ekranem telewizora i komputera (łącznie!) spędzać więcej niż 2 godziny dziennie.

Zbyt długi czas spędzany przed komputerem i telewizorem wywołuje u dzieci wiele negatywnych skutków, w tym:

  1. Nadpobudliwość i trudności z koncentracją (bardzo szybki potok obrazów – często po kilka w jednej sekundzie – uszkadza zdolność skupiania uwagi; bombardowane dźwiękiem i szybko zmieniającymi się obrazami mózgi nie są w stanie nadążyć za akcją z linearnym myśleniem, są natomiast poddane ciągłej, potężnej stymulacji sensorycznej i emocjonalnej.
  2. Zmiany w strukturze i funkcjonowaniu mózgu dziecka.
  3. Brak umiejętności językowych, ponieważ głównym narzędziem mediów elektronicznych jest obraz, nie słowo.
  4. Brak umiejętności myślenia i rozwiązywania problemów (język i zdolność koncentracji to główne narzędzia myślenia).
  5. Zanik wyobraźni (dziecku trudno konkurować ze sztabami dorosłych grafików opracowujących animacje do filmów lub gier komputerowych, więc rezygnuje z tworzenia własnych obrazów i wyobrażeń).
  6. Nieumiejętność przewidywania konsekwencji – w telewizji i grach ważne jest tu i teraz.
  7. Lenistwo umysłowe, nawyk biernej i bezkrytycznej konsumpcji produktów kultury masowej.
  8. Niecierpliwość, potrzebę ciągłej zewnętrznej stymulacji i rozrywki, szybkie popadanie w nudę.
  9. Niezadowolenie z własnego wyglądu podsycane celowo przez kulturę masową i przemysły kosmetyczne oraz modowe lansujące nierealistyczne i niezdrowe standardy wyglądu i urody, co może prowadzić do zaburzeń w jedzeniu i/lub do depresji.
  10. Niezadowolenie z dotychczas posiadanych rzeczy.
  11. Zanik wrażliwości, znieczulenie na cudzy ból i krzywdę w realnym życiu.
  12. Ograniczenie kontaktów z rówieśnikami, pogorszenie stosunków z członkami rodziny.
  13. Obniżenie umiejętności społecznych i wskaźników inteligencji emocjonalnej.
  14. Brak czasu i chęci na inne zajęcia (sport, czytanie, własną twórczość, rozmowy itd.).
  15. Zaburzenia w rozwoju fizycznym.
  16. Lęki i fobie, pesymizm, niepokój, nieufność.
  17. Wady wzroku, wady postawy, otyłość.
  18. Chroniczne zmęczenie.

Nadmiar godzin spędzonych przed ekranem i wybór nieodpowiednich programów zakłóca rozwój dziecka we wszystkich sferach – fizycznej, psychicznej, intelektualnej i społecznej.

Co warto zrobić?

  • Usunąć telewizor i komputer z pokoju dziecka i ustawić go we wspólnej przestrzeni domu.
  • Ograniczyć ilość czasu spędzanego przed ekranem (zarówno swojego, jak i dzieci).
  • Wspólnie z dziećmi wybrać kilka programów w tygodniu (np. trzy) – mądrych, rozwijających lub przynoszących rozrywkę na odpowiednim poziomie.
  • Towarzyszyć dzieciom podczas oglądania lub grania.
  • Zaproponować ciekawe, wspólne spędzanie czasu; zamiast telewizji, gier komputerowych i surfowania po Internecie – czytanie, zabawy, rozmowy, wyprawy.

Pamiętajmy – dzieci uczą się głównie poprzez obserwację dorosłych. Jeśli sami spędzamy czas wolny przed ekranem komputera czy telewizora, będzie to oczywista aktywność także dla naszych dzieci! Jeśli natomiast widzą nas z książką, to właśnie ona staje się dla nich wyznacznikiem tego, gdzie warto kierować swoją energię. Czytajmy dzieciom, z dziećmi… Czytajmy sami, dla dzieci!

Foto: flikr.com/rafiqs

Więcej dobrych artykułów? Kliknij lajk

Elżbieta Olszewska

Członek Zarządu i Dyrektorka Programowa Fundacji „ABCXXI-Cała Polska czyta dzieciom”.
Odwiedź stronę autorki/autora: http://www.calapolskaczytadzieciom.pl/




Książeczki Pucio – zabawy logopedyczne dla najmłodszych

Książki wspierające wszechstronny rozwój najmłodszych dzieci od wydawnictwa Tekturka

Naprawdę przeciwsłoneczne okulary dla dzieci (Real Kids Shades)

Noszone dzieci płaczą mniej

Breast Crawl, czyli o podróży noworodka do piersi

10 przepisów na zdrowe zamienniki mniej zdrowych dań i przekąsek

Przejdz do: