18 powodów, dlaczego długie oglądanie telewizji i granie w gry komputerowe nie służy dzieciom
| 18 powodów, dlaczego długie oglądanie telewizji i granie w gry komputerowe nie służy dzieciom

18 powodów, dlaczego długie oglądanie telewizji i granie w gry komputerowe nie służy dzieciom

Trochę statystyki: 95 proc. Polaków ma w domach telewizory i komputery, co czwarta rodzina ma ich kilka, co trzecie dziecko ma telewizor lub komputer w swoim pokoju.

W Polsce używa się 55 mln telefonów komórkowych, a więc na jednego mieszkańca (wliczając w to niemowlęta i małe dzieci) przypada 1,5 komórki! 77 proc. rodziców uważa, że nieograniczone korzystanie z komputera i oglądanie telewizji spełnia funkcje edukacyjne. To przeświadczenie powoduje, że 83 proc. polskich dzieci i nastolatków spędza przed ekranem co najmniej trzy godziny dziennie. Wiele z nich konsumuje cztery, pięć, sześć, a nawet więcej godzin elektronicznej strawy dziennie.

Według Amerykańskiej Akademii Pediatrów (American Academy of Pediatrics) dzieci do 2 roku życia nie powinny mieć żadnego kontaktu z telewizją, zaś nastolatki nie powinny przed ekranem telewizora i komputera (łącznie!) spędzać więcej niż 2 godziny dziennie.

Zbyt długi czas spędzany przed komputerem i telewizorem wywołuje u dzieci wiele negatywnych skutków, w tym:

  1. Nadpobudliwość i trudności z koncentracją (bardzo szybki potok obrazów – często po kilka w jednej sekundzie – uszkadza zdolność skupiania uwagi; bombardowane dźwiękiem i szybko zmieniającymi się obrazami mózgi nie są w stanie nadążyć za akcją z linearnym myśleniem, są natomiast poddane ciągłej, potężnej stymulacji sensorycznej i emocjonalnej.
  2. Zmiany w strukturze i funkcjonowaniu mózgu dziecka.
  3. Brak umiejętności językowych, ponieważ głównym narzędziem mediów elektronicznych jest obraz, nie słowo.
  4. Brak umiejętności myślenia i rozwiązywania problemów (język i zdolność koncentracji to główne narzędzia myślenia).
  5. Zanik wyobraźni (dziecku trudno konkurować ze sztabami dorosłych grafików opracowujących animacje do filmów lub gier komputerowych, więc rezygnuje z tworzenia własnych obrazów i wyobrażeń).
  6. Nieumiejętność przewidywania konsekwencji – w telewizji i grach ważne jest tu i teraz.
  7. Lenistwo umysłowe, nawyk biernej i bezkrytycznej konsumpcji produktów kultury masowej.
  8. Niecierpliwość, potrzebę ciągłej zewnętrznej stymulacji i rozrywki, szybkie popadanie w nudę.
  9. Niezadowolenie z własnego wyglądu podsycane celowo przez kulturę masową i przemysły kosmetyczne oraz modowe lansujące nierealistyczne i niezdrowe standardy wyglądu i urody, co może prowadzić do zaburzeń w jedzeniu i/lub do depresji.
  10. Niezadowolenie z dotychczas posiadanych rzeczy.
  11. Zanik wrażliwości, znieczulenie na cudzy ból i krzywdę w realnym życiu.
  12. Ograniczenie kontaktów z rówieśnikami, pogorszenie stosunków z członkami rodziny.
  13. Obniżenie umiejętności społecznych i wskaźników inteligencji emocjonalnej.
  14. Brak czasu i chęci na inne zajęcia (sport, czytanie, własną twórczość, rozmowy itd.).
  15. Zaburzenia w rozwoju fizycznym.
  16. Lęki i fobie, pesymizm, niepokój, nieufność.
  17. Wady wzroku, wady postawy, otyłość.
  18. Chroniczne zmęczenie.

Nadmiar godzin spędzonych przed ekranem i wybór nieodpowiednich programów zakłóca rozwój dziecka we wszystkich sferach – fizycznej, psychicznej, intelektualnej i społecznej.

Co warto zrobić?

  • Usunąć telewizor i komputer z pokoju dziecka i ustawić go we wspólnej przestrzeni domu.
  • Ograniczyć ilość czasu spędzanego przed ekranem (zarówno swojego, jak i dzieci).
  • Wspólnie z dziećmi wybrać kilka programów w tygodniu (np. trzy) – mądrych, rozwijających lub przynoszących rozrywkę na odpowiednim poziomie.
  • Towarzyszyć dzieciom podczas oglądania lub grania.
  • Zaproponować ciekawe, wspólne spędzanie czasu; zamiast telewizji, gier komputerowych i surfowania po Internecie – czytanie, zabawy, rozmowy, wyprawy.

Pamiętajmy – dzieci uczą się głównie poprzez obserwację dorosłych. Jeśli sami spędzamy czas wolny przed ekranem komputera czy telewizora, będzie to oczywista aktywność także dla naszych dzieci! Jeśli natomiast widzą nas z książką, to właśnie ona staje się dla nich wyznacznikiem tego, gdzie warto kierować swoją energię. Czytajmy dzieciom, z dziećmi… Czytajmy sami, dla dzieci!

Foto: flikr.com/rafiqs

Więcej dobrych artykułów? Kliknij lajk

Elżbieta Olszewska

Członek Zarządu i Dyrektorka Programowa Fundacji „ABCXXI-Cała Polska czyta dzieciom”.
Odwiedź stronę autorki/autora: http://www.calapolskaczytadzieciom.pl/




Książeczki Pucio – zabawy logopedyczne dla najmłodszych

Książki wspierające wszechstronny rozwój najmłodszych dzieci od wydawnictwa Tekturka

Naprawdę przeciwsłoneczne okulary dla dzieci (Real Kids Shades)

„Człowiek to jedyny ssak, który odstawia swoje potomstwo, zanim ono będzie na to gotowe”. 3 historie o samoodstawieniu się dziecka od piersi

Czy faktycznie myślisz, to co myślisz? O wielkiej roli przekonań w naszym życiu

Juul na poniedziałek, cz. 63 – Wszystkie dzieci potrzebują autorytetu osobistego

Przejdz do: