Imbir to wieloletnia roślina występująca głównie w Azji, na Wyspach Oceanu Spokojnego, w Indiach, Ameryce Południowej i Afryce. Imbir znany jest jako zioło w medycynie chińskiej, zachodniej i ludowej oraz jako przyprawa stosowana w kuchni. Najczęściej spotykany i używany jest w postaci świeżej (korzeń), rzadziej występuje suszony korzeń imbiru jako zioło (u nas bardziej powszechna jest wersja sproszkowana, mająca inne działanie niż forma suszona ). Obydwie postaci imbiru, zarówno świeża jak i suszona, różnią się od siebie działaniem i mają nieco odmienny wpływ na organizm. Imbir jest ciepły, posiada właściwości rozgrzewające, w smaku jest ostry.

Świeży imbir

Pod względem składników odżywczych 100 g świeżego imbiru zawiera:
87 g wody, 1,4 g białka, 0,7 g tłuszczu, 8,7 g węglowodanów, witaminy B1 oraz B2, 4 mg wit. C, 20 mg wapnia, 45 mg fosforu, 7 mg żelaza, 387 mg potasu, ok 3% olejków eterycznych.

Świeży korzeń imbiru zalecany jest miedzy innymi przy:

• przeziębieniach (awersja do zimna, dreszcze, lekka gorączka – imbir posiada właściwości przeciwzapalne),
• wymiotach,
• biegunce,
• chorobie lokomocyjnej,
• kaszlu z białą wydzieliną,
• nudnościach.
• zatruciach pokarmowych,
• niestrawności,
• bólach menstruacyjnych.

Korzeń imbiru działa napotnie (w przypadku przeziębienia z awersją do zimna, by wywołać poty). Z uwagi na właściwości rozgrzewające i wzmagające krążenie krwi polecany jest osobom ospałym i ociężałym. Zalecany jest u osób z tendencją do zimnych kończyn (dłonie, stopy, kolana), z bladą cerą, bladymi ustami. Nie powinny stosować go osoby z oznakami wewnętrznego gorąca (gorące stopy i dłonie, niepokój, czerwone usta i czerwona twarz).

Imbir posiada właściwości ogrzewające i rozpraszające zastój i zimno:

• wzmaga krążenie krwi,
• ułatwia trawienie i przyswajanie pokarmów,
• dodany do mięs, ryb oraz owoców morza przeciwdziała ich toksyczności i sprawia, że są lepiej przyswajane przez organizm.

Kilka plasterków imbiru dodanych do potraw wzmacnia ich charakter rozgrzewający. W przypadku warzyw i owoców dodanie świeżego imbiru sprawi, iż będą one mniej wychładzające. Gdy dodamy imbir do mięs, ryb lub owoców morza, wówczas potrawy te będą miały bardziej rozgrzewający charakter. Świeży imbir ma swoje zastosowanie również jako dodatek do deserów, dań z owoców, kompotów, wówczas zmniejszają się ich właściwości nawilżające.

Suszony imbir

Imbir suszony (nie sproszkowany!) pomaga między innymi przy:

• wymiotach,
• zimnych kończynach,
• bólu w podbrzuszu spowodowanym zimnem,
• reumatyzmie,
• biegunce.

Aby zrobić samodzielnie imbir suszony, należy pokroić świeży korzeń imbiru razem ze skórką na plasterki i suszyć w piekarniku nagrzanym do temperatury 100 stopni Celsjusza przez ok 2-4 godziny, zaglądając od czasu do czasu, lub suszyć w suszarce elektrycznej do warzyw i owoców. W lecie warto suszyć imbir na papierze w przewiewnym i nasłonecznionym miejscu. Przechowywać w szczelnym i ciemnym naczyniu.

Przepisy

Sok ze świeżego imbiru (imbir starty na drobnej tarce i odciśnięty), stosujemy w chorobie lokomocyjnej,
czkawce i wymiotach, jak również przy zatruciach pokarmowych. Dawkowanie: 1-2 łyżek soku, popijamy ciepłą wodą. Sok z imbiru można też dodawać do zup przed końcem gotowania.

Kąpiel stóp (przy oznakach przemarznięcia i problemach z zasypianiem, zimnych stopach)

Do miednicy wlać gorącą wodę i 2 łyżki sproszkowanego imbiru, wymieszać, moczyć stopy do wysokości powyżej kostki, następnie wytrzeć, założyć ciepłe skarpety i udać się do łóżka.

Przy przeziębieniu. Napój imbirowy wywołujący poty (w przypadku gorączki i dreszczy oraz awersji do zimna)

30 g świeżego imbiru gotujemy w ok. 2 szklankach wody ok. 10 minut, dodajemy 1 łyżeczkę brązowego cukru i pijemy.
Dostępny u nas imbir sproszkowany posiada głównie właściwości rozgrzewające, nie zastępuje on właściwości i zalet świeżego imbiru.

Nalewka na trawienie

• 2/3 korzenia imbiru,
• 1/3 ekologicznych suszonych daktyli,
• dobrej jakości wódka,
• duży słój z nakrętką.

Do słoja wkładamy na przemian pokrojony na duże kawałki imbir i daktyle w całości. Powinny wypełnić cały słój. Zalewamy wszystko wódką, tak, aby przykryła całość składników i zakręcamy. Odstawiamy na minimum 3 tygodnie. Nalewka jest im starsza tym lepsza, można ją przechowywać nawet do dwóch lat. Pijemy mały kieliszek po jedzeniu (ok. 3 łyżki stołowe). Nalewkę można również stosować przy przemarznięciu.

Przy kaszlu

Obrać kawałek świeżego imbiru (ok. 30-50 g), zetrzeć na tarce i wycisnąć sok. Następnie sok wymieszać z miodem lub cukrem trzcinowym (ok. 1-1,5 łyżki), dodać 1,5-2 szkl. gorącej wody. Pić 3 razy dziennie 1 filiżankę.

Kąpiel ciała (w przypadku przeziębienia z gorączką i dreszczami)

Ok. 100 g pokrojonego korzenia imbiru ugotować w ok. 1,5-2 szklankach wody, gotowy wywar wetrzeć w ciało. Następnie ciepło się ubrać i udać do łóżka.

Autor artykułu

Marta Markowska opublikowanych: 2
Dyplomowany dietetyk, doradca żywieniowy z zakresu dietetyki według Tradycyjnej Medycyny Chińskiej, chirurg fantomowy, mama 6-letniego Franka, pasjonuje się filozofią i kulturą Tybetu.