Natuli – dzieci są ważneRedakcja NATULI Dzieci są ważne
W jakim wieku dziecko powinno umieć samodzielnie zawiązać buty? Słyszy się opinie, że w momencie, kiedy idzie do pierwszej klasy. Nie jest to jednak regułą! Zdarza się, że trzyletnie dzieci potrafią zawiązać sznurowadła, a niektórzy jedenastolatkowie – niekoniecznie, bo nie mieli okazji, by wcześniej się nauczyć. No więc kiedy? Wtedy, gdy dziecko będzie na to gotowe.
Dip kojarzy nam się z tłustym majonezem, uznajemy go za bombę kaloryczną. Tymczasem – w przeciwieństwie do majonezu – dip może być lekki, pyszny i zdrowy. W dodatku nie wymaga od nas wielkich umiejętności kulinarnych i zawsze się udaje.
Świat stoi przed nami otworem. Globalna wioska daje wiele możliwości, ale, by móc w pełni z nich korzystać, dobrze jest znać języki obce. Warto oswajać się z nimi już od najmłodszych lat, ponieważ umysł dziecka ma ogromny potencjał i niczym gąbka, szybko i spontanicznie chłonie wszelkie nowe informacje. Gdy dodamy do tego dobrą zabawę i swobodną, wakacyjną atmosferę mamy przepis na najbardziej naturalną i skuteczną formę nauki.
Przygotowywanie posiłków w domu ma tę zaletę, że wiemy, co w nich jest. Nawet jeśli do deseru dodajemy cukier, to mamy świadomość, jak dużo go użyliśmy. Tymczasem wybierając gotowe przekąski, wiemy niewiele – nawet jeśli ufamy informacjom umieszczonym na opakowaniach. Warto przy tym wiedzieć, że składniki produktu wymienione są na etykiecie w nieprzypadkowej kolejności. Na […]
Są skuteczne, ale też wyjątkowo toksyczne. Popularne środki czystości, z których na olbrzymią skalę korzystamy w naszych domach, zawierają masę detergentów, przez co powodują nieodwracalne zmiany w środowisku naturalnym i szkodzą naszemu zdrowiu. Przyjrzyjmy się, co w nich tak naprawdę siedzi.
Statystyki są zatrważające: w Polsce co roku na raka skóry choruje około 15 tys. osób. Choroba pojawia się niespodziewanie, ale jej główna przyczyna – działanie promieniowania UV – zwiększa ryzyko zachorowania jeszcze przez wiele lat po nadmiernej ekspozycji na słońce.
Zdaniem niektórych – narzędzie szatana, innych zaś – nieodłączny element kreatywnego dzieciństwa. Lego kupujemy namiętnie często nie tylko dla najmłodszych członków rodziny, ale również… dla siebie. Bycie “starym wyjadaczem” Lego wcale nie jest rzadkością, bo im dalej w las, tym więcej ciekawych konstrukcji można dzięki nim stworzyć. Wiedzą o tym doskonale nauczyciele (ci z misją!), którzy wykorzystują je w swojej codziennej pracy jako twórcze narzędzie służące edukacji.
W czasie kompletowania torby do szpitala przyszłe mamy mają sporo wątpliwości. Co zabrać? Co się przyda, a co jest zbędną fanaberią?
André Stern jest twórcą ekologii dzieciństwa – nowej postawy względem dzieciństwa, pełnej zaufania, opierającej się na naturalnych procesach uczenia się i rozwoju. Jako ekspert w dziedzinie alternatywnych metod kształcenia współpracuje z uniwersytetami, szkołami, stowarzyszeniami, nauczycielami i rodzicami.
Jest muzykiem, kompozytorem, lutnikiem, dziennikarzem oraz pisarzem. Nigdy nie chodził do szkoły.
Lato to bez wątpienia lubiana i wyczekiwana pora roku. Wakacje, wysokie temperatury, słońce, długie dni i ciepłe wieczory – to wszystko, za czym tęsknimy w miesiącach jesienno-zimowych, nareszcie jest na wyciągnięcie ręki. Niestety, ta pora roku ma także swoje minusy: komary i kleszcze.
André Stern jest twórcą ekologii dzieciństwa – nowej postawy względem dzieciństwa, pełnej zaufania, opierającej się na naturalnych procesach uczenia się i rozwoju. Jako ekspert w dziedzinie alternatywnych metod kształcenia współpracuje z uniwersytetami, szkołami, stowarzyszeniami, nauczycielami i rodzicami.
Jest muzykiem, kompozytorem, lutnikiem, dziennikarzem oraz pisarzem. Nigdy nie chodził do szkoły.
André Stern jest twórcą ekologii dzieciństwa – nowej postawy względem dzieciństwa, pełnej zaufania, opierającej się na naturalnych procesach uczenia się i rozwoju. Jako ekspert w dziedzinie alternatywnych metod kształcenia współpracuje z uniwersytetami, szkołami, stowarzyszeniami, nauczycielami i rodzicami.
Jest muzykiem, kompozytorem, lutnikiem, dziennikarzem oraz pisarzem. Nigdy nie chodził do szkoły.
Noszenie dzieci w chuście czy nosidle to doskonały sposób na budowanie relacji opartej na bliskości, obecności i przywiązaniu. Ma też niezastąpiony wymiar praktyczny, bo uwalnia nasze ręce, pozwalając na komfort wykonywania codziennych czynności.
Lato bez lodów? Niemożliwe! Do wyboru mamy dostępne w sklepach spożywczych gotowe produkty popularnych marek oraz sieciowe i niszowe lodziarnie. Nie każdy ma jednak w pobliżu lodziarnię z lodami własnej roboty. W zwykłym spożywczaku znajdziemy wyroby, które najczęściej niestety składają się z mleka w proszku, syropu glukozowo-fruktozowego i sztucznych barwników. Jest jednak na to rada! Możemy pyszne i zdrowe lody zrobić sami.
O mikrokręgach, czyli sposobie na pomoc dzieciom w rozwiązywaniu ich konfliktów w duchu Porozumienia bez Przemocy, rozmawiamy z Katarzyną i Piotrem Leszczyńskimi, twórcami i inicjatorami krakowskiej Wolnej Szkoły “Przestrzeń”.
Ania Komorowska – najfajniejsza osoba “od placów zabaw” – napisała książkę. “Ścieżka bosych stóp” jest o tym, dlaczego patyk zazwyczaj wystarczy małemu człowiekowi do zabawy, a także co my, dorośli, możemy zrobić, żeby stworzyć dziecku do niej dobre miejsce.
André Stern jest twórcą ekologii dzieciństwa, nowej postawy względem dzieciństwa, pełnej zaufania, opierającej się na naturalnych procesach uczenia się i rozwoju. Jako ekspert w dziedzinie alternatywnych metod kształcenia współpracuje z uniwersytetami, szkołami, stowarzyszeniami, nauczycielami i rodzicami.
Jest muzykiem, kompozytorem, lutnikiem, dziennikarzem oraz pisarzem. Nigdy nie chodził do szkoły.
Pot jest naturalną wydzieliną naszego ciała. To roztwór soli, który w ok. 99% składa się z wody, a w 1% ze związków chemicznych, w tym związków mineralnych.
André Stern jest twórcą ekologii dzieciństwa, nowej postawy względem dzieciństwa, pełnej zaufania, opierającej się na naturalnych procesach uczenia się i rozwoju. Jako ekspert w dziedzinie alternatywnych metod kształcenia współpracuje z uniwersytetami, szkołami, stowarzyszeniami, nauczycielami i rodzicami.
Jest muzykiem, kompozytorem, lutnikiem, dziennikarzem oraz pisarzem. Nigdy nie chodził do szkoły.
„System Wewnętrznej Rodziny” przedstawia nie tylko interesującą – choć mogącą budzić kontrowersje – metodę terapeutyczną, ale też inne podejście do ludzkiej osobowości niż to, do jakiego przywykliśmy. Dlatego lektura książki Richarda C. Schwartza jest odświeżającym, pobudzającym do refleksji doświadczeniem. Tym ciekawszym, że autor doskonale zdaje sobie sprawę ze sceptycyzmu, jaki może budzić w czytelniku model Systemu Wewnętrznej Rodziny.