Natuli – dzieci są ważne
Kiedy dziecko płacze i intensywnie wyraża swoje emocje, naszym naturalnym i instynktownym odruchem jest pospieszyć mu z pomocą. Niestety zdarza się, że obawa przed oceną naszych rodzicielskich kompetencji, przed opiniami, że “dziecko wchodzi ci na głowę” i “jesteś na każde jego zawołanie”, często sprawia, że powstrzymujemy się od wsparcia dziecka w trudnych dla niego sytuacjach.
O nie! Ja będę robić inaczej. Będę wychowywać moje dzieci inaczej niż mnie wychowywano. Nie będę na nie krzyczeć, nie będę motywować do nauki zabraniem kieszonkowego i nie będę ich zachęcać do wyjścia z placu zabaw pomysłem „że to ja idę, a ty sobie zostań”
Myślisz tak czasem?
Jesteśmy pracowici. I często pracę przenosimy do domu, zarywając noce, pracując w weekendy, na urlopie. Przerwy nie zawsze nas satysfakcjonują, dają upragniony reset. Niby czekamy na chociażby kilka dni wolnego, a mimo to nie potrafimy się nimi cieszyć. Nerwowo spoglądamy na skrzynkę mejlową i ekran telefonu, często z poczuciem winy.
Nauka online staje się coraz bardziej powszechna. Operator Orange postanowił ją wspierać i wprowadził bezpłatną usługę Edu Pass dla swoich klientów. Sprawdziliśmy, co daje to rozwiązanie, komu się przyda i jak działa.
Przygotowując się do narodzin dziecka, trzeba skompletować wyprawkę. Na liście zakupów znajdują się ubranka, pieluszki, wózek, łóżeczko, smoczek i śpiworek. Nie może zabraknąć również akcesoriów, dzięki którym opieka nad niemowlęciem będzie łatwiejsza i bardziej bezpieczna.
Przed nami sezon jesienno-zimowy. O ile dzieci cieszą się z tego, że wreszcie po wakacjach zobaczą swoich przyjaciół z przedszkola czy szkoły, będą mogły zbierać kasztany, żołędzie, robić bukiety z kolorowych liści, niebawem lepić bałwana i jeździć na sankach, o tyle ich rodzice już teraz martwią się o to kiedy i jakie choróbsko przyniesie do domu ich pociecha. A może to tylko przejmowanie się na zapas? Żłobki i przedszkola to miejsca gdzie młody organizm styka się z wieloma wirusami i bakteriami każdego dnia. Infekcji u dzieci na pewno nie da się uniknąć w stu procentach, ale z pewnością da się ograniczyć ich częstotliwość. Na pomoc rodzicom przychodzi colostrum.
Krótki tekst o nagrodach i karach wywołał wiele reakcji. Niektóre entuzjastyczne, a niektóre niedowierzające. Były też słowa krytyki. I były prośby o podanie bardziej konkretnych narzędzi. Przeczytaj: Warunkowe rodzicielstwo – nagrody i kary. Rodzicielstwo bliskości czy pozytywna dyscyplina (też pod taką nazwą znane jest to podejście) nie daje prostych narzędzi wychowawczych (typu karny jeżyk czy żetony jako […]
Czy chłopiec bawiący się lalką to wciąż jeszcze obciach (tak jak to było w połowie ubiegłego wieku), czy już norma, będąca wyrazem zmiany zachodzącej w naszym społeczeństwie od kilkunastu lat? Czy rodzice wciąż jeszcze mają problem z tym, że ich syn przebiera lalki w sukienki, czesze im włosy i układa spać do łóżeczka? I jeśli tak, to czy ich obawy, będące wszakże wyrazem troski, mają jakiekolwiek uzasadnienie?
Jesienią, gdy temperatura zaczyna spadać, dzieci zaczynają częściej łapać infekcje. Jak je leczyć, w jaki sposób wzmocnić odporność maluchów, by skuteczniej chronić się przed wirusami – pytamy dr Małgorzatę Drabek, pediatrę, specjalistę rehabilitacji medycznej.
Rodzice na „wychowanie” potomstwa mają określony czas, średnio ok. dwóch dekad. W tym czasie dziecięce potrzeby zmieniają się właściwie z dnia na dzień. Rodzice, którzy decydują się na budowanie relacji z dziećmi w duchu bliskości, często mają do czynienia z krytyką – zarzuca się im, że uzależniają dziecko od siebie.
Podobno męskość przeżywa kryzys. Wzorce, które dumnie trwały przez lata, pomniki męskości, dziś obracają się w proch i w pył. Jednak większość socjologów, psychologów czy antropologów nie obstaje przy tak apokaliptycznej wizji. Twierdzą raczej, że tradycyjny wzorzec mężczyzny to jedna z możliwości.
Dziecko może bardziej korzystać z lekcji. Ale musi wiedzieć, jak sobie pomóc.
Jeśli sumą sukcesu jest liczba ludzi, których życie stało się lepsze dzięki temu, czym się zajmujesz, o dużym sukcesie można mówić w przypadku Marthy i Williama Searsów, autorów koncepcji Rodzicielstwa Bliskości.
Dzieci są bardzo wrażliwe i delikatne. To, co do nich mówimy: nasze opinie, uczucia, sądy, zostawia w nich trwały ślad. Na tej podstawie budują obraz siebie i otaczającego świata. Uczą się także wyrażać swoje uczucia i emocje. Poniżej znajdziecie 10 zdań, które warto mówić dzieciom każdego dnia!
Czy lubisz wracać do domu – z pracy, z przyjęcia, z wakacji? Gdy przekraczasz próg, czy czujesz, że cumujesz w bezpiecznym porcie? Czy jesteś zadowolona/y z waszego rodzinnego życia?
Kurczowe trzymanie się przeszłości nie pozwala na budowanie szczęśliwego „tu i teraz”, a nieustanne powracanie do tego, co było, utrudnia ruszenie z miejsca. Współczesna psychologia rozwojowa podkreśla, że sposób, w jaki rodzic interpretuje doświadczenia z wczesnych lat swojego życia, silnie przekłada się na kształtowanie się bezpiecznego stylu przywiązania u dziecka.
Michał, skup się!
Dziecko, tu jest zeszyt, nie za oknem, czego tam szukasz?!
Ile razy będziemy powtarzać to polecenie?
Mówią w poleceniu „podkreśl” – to czemu ty bierzesz w kółko?
Jak to nie wiesz, co było zadane? To gdzie byłeś na lekcji?
Czy Twoje dziecko ma kłopoty z samodzielną nauką, zabraniem się do lekcji i… dokończeniem ich?
Według najnowszej wiedzy seksuologicznej dziecko jest istotą seksualną, ale na innym etapie rozwoju, niż osoba dorosła. Do drugiego roku życia jego ekspresja seksualna ma charakter znikomy. Ale w wieku przedszkolnym maluchy zaczynają interesować się cielesnością drugiego człowieka, co dla dorosłych może być doświadczeniem krępującym, z którego nie do końca wiadomo jak wybrnąć. Czy zabawy w lekarza, rysowanie penisów na przedszkolnych obrazkach i dotykanie się w miejscach intymnych, jest czymś co powinno wzbudzać w nas niepokój?
Korzystać ze smoczka czy nie? Kiedy najlepiej oduczyć jego ssania? A może poczekać, aż maluch sam zrezygnuje? Wielu rodziców staje wobec tych pytań i wątpliwości, nie wiedząc, czy ingerować w „przyjaźń” ze smoczkiem i ewentualnie – kiedy to zrobić.
Każdy przychodzi na świat z własnym, niepowtarzalnym potencjałem i własnymi zasobami. Nie ma dwóch takich samych osób. Bycie uważnym rodzicem czy opiekunem pozwala wyłapać te wyjątkowości u dzieci i w sposób naturalny budować relacje, bez zakładania, jakie dzieci są, i bez programowania, jakie mają być.