Natuli – dzieci są ważnePsycholożka i psychoterapeutka w trakcie szkolenia w nurcie systemowym. Prowadzi psychoterapię indywidualną osób dorosłych, terapię par oraz konsultacje rodzicielskie. Współautorka książek „Jak zrozumieć małe dziecko” oraz „Bądź od małego. Holistyczne spojrzenie na zdrowie psychiczne dzieci”. Autorka artykułów poświęconych psychologii, relacjom i rodzicielstwu.
Nagość, seksualność, intymność to w naszych domach wciąż tematy… kontrowersyjne. Pomimo ciągłego bombardowania nas nagością w spotach reklamowych, filmach, teledyskach, jako społeczeństwo nadal mamy problem z karmieniem piersią w miejscach publicznych, chodzeniem nago przy dziecku, ze wspólnymi kąpielami w wannie lub zabieraniem córki przez tatę do męskiej przebieralni na basenie. Co jest „normalne” w wychowaniu seksualnym dzieci i gdzie leży granica tej normalności?
Zdrowe dziecko od dnia narodzin jest ekspertem w sprawie swojego głodu i sytości, a kwestia apetytu jest mechanizmem uwarunkowanym biologicznie. Jedzenie, podobnie jak spanie i wypróżnianie, jest naturalną potrzebą fizjologiczną, jeśli więc tylko pozwolimy kompetencjom dziecka dojść do głosu, z całą pewnością będzie ono potrafiło określić, czy jest głodne, czy najedzone.
Wielu rodziców już zdało sobie sprawę, że kara – zarówno fizyczna, jak i słowna – jest szkodliwa. Wiedzą, że krzyk, bicie czy klapsy uczą przemocy, niszczą samoocenę, wzbudzają gniew, zakłócają proces uczenia i wpływają negatywnie na relację między rodzicem a dzieckiem.
Wiele młodych mam z lękiem myśli o karmieniu naturalnym. Obawiają się, czy dadzą radę wykarmić swoje dziecko. Z niepokojem myślą o utracie niezależności i przywiązaniu, które jest w pewien sposób wpisane w karmienie na żądanie. W XXI wieku poświęcenie drugiej osobie, uzależnienie od kogoś, zaspokajanie cudzych potrzeb często społecznie odbierane jest jako przejaw słabości, braku determinacji czy nieumiejętności postawienia granic.
„Wszystko dobrze. On tylko przy tobie jest taki!” – zapewne każdy rodzic słyszał takie słowa od osoby opiekującej się jego dzieckiem. Tylko dlaczego z chwilą powrotu do domu wszystko diametralnie się zmieniło? Co takiego się wydarzyło, że kilkulatek, który przez cały dzień był w szampańskim nastroju, teraz krzyczy, płacze i tupie nogami? A teraz, najważniejsze, dlaczego dziecko najgorzej zachowuje się przy mamie?
Odstawienie dziecka od piersi to jedno z największych wyzwań, przed którym stoją młode mamy. Jak zrobić to łagodnie i z szacunkiem do dziecka?
Ich wyznania o tym, że nie chcą mieć dzieci, najczęściej są traktowane z przymrużeniem oka. Rodzina, bliscy i znajomi nie ustają w tłumaczeniach, że za jakiś czas przyjdzie taki dzień i wszystko się odmieni. Że jeszcze są młode. Że jak zajdą w ciąże, to instynkt się odezwie. Że tak nie można, bo to egoizm. I żeby nie przegapiły swojego czasu, bo potem będzie za późno. Czasem słuchają. Ulegają. A potem żałują.
Gdy zostajemy rodzicami, dynamika związku nierzadko ulega zmianie. Miłość romantyczna zostaje zepchnięta na dalszy plan przez nowe role, nowe obowiązki i momentami mocno przytłaczającą codzienność. Powodów do sprzeczek, kłótni i konfliktów jest całe mnóstwo. Jak sobie z nimi radzić, gdy zostajemy rodzicami?
Rodzicielstwo bliskości jest w Polsce popularne i propagowane. Jednakże niemal wszystkie rady, sugestie czy nawet same jego filary dotyczą opieki nad niemowlęciem, ewentualnie bardzo małym dzieckiem. A co potem? Przecież z bliskości nie wyrasta się jak z pieluch. Jak praktykować rodzicielstwo bliskości z dzieckiem w wieku szkolnym?
Regularne i odpowiednio zbilansowane posiłki to jeden z podstawowych elementów, który pomaga zapewnić harmonijny rozwój dziecka. Warto zadbać nie tylko o wartościowe śniadania, obiady i kolacje, lecz także o smaczne i zdrowe przekąski, które można zaproponować maluchowi na drugie śniadanie lub podwieczorek. Po co sięgać w sezonie zimowym?
O drodze do weganizmu, ciąży, macierzyństwie i pisaniu książki z niemowlęciem u boku, rozmawiamy z Asją Michnicką – pedagożką, aktywistką i autorką książki „Mama na roślinach”.
Rozmowa z Katarzyną Pęczak – psychologiem, psychoterapeutą i koordynatorką projektu „Kino przyjazne sensorycznie”.
O tym, że odsetek ciąż kończonych drogą operacyjną rośnie lawinowo z roku na rok, wiadomo od dłuższego czasu. Ten problem nie dotyczy jedynie naszego kraju – WHO alarmuje, że ilość cesarskich cięć przybiera rozmiary światowej epidemii. Według czasopisma medycznego „Lancet” (1) ich ilość uległa podwojeniu na przestrzeni 15 lat (od roku 2000 do 2015) i raporty wskazują na to, że w wielu krajach nadal rośnie.
Karmienie dziecka bezpośrednio z piersi nie zawsze jest możliwe. Czasem konieczne jest podawanie odciągniętego pokarmu lub dodatkowa stymulacja piersi w celu zwiększenia zasobów mleka. Oto kilka praktycznych rad odnośnie ściągania, przechowywania i podawania mleka mamy.
Chcemy mieć zdrowe, mądre i radosne dzieci. Jak to zrobić, by faktycznie wspierać a nie przedobrzyć? Jakich błędów unikać? Rozmawiamy z Joanną Dronką – Skrzypczak – ekspertką w dziedzinie żywienia i autorką książki „Jak wychować zdrowe dziecko”.
Karmienie piersią może być źródłem trudnych emocji. Choć dla wielu jest cudownym, wzmacniającym doświadczeniem, nie brakuje mam, których droga mleczna nie jest usłana różami. Przygnębienie, żal, złość, smutek czy uczucie pustki odczuwane w momencie przystawiania dziecka do piersi to objawy D-MER (dysphoric milk ejection reflex), czyli odruchu wypływu mleka z dysforią.
Niedawno ogłoszono nowe standardy opieki okołoporodowej, które wejdą w życie w styczniu 2019 roku. To bardzo ważny dokument dla wszystkich przyszłych mam – reguluje on procedury związane z opieką nad ciężarną, prowadzeniem porodu fizjologicznego oraz opieką nad mamą i noworodkiem.
Karmienie piersią nie zawsze jest usłane różami. Czasem karmiącej mamie przytrafiają się różne dolegliwości, które nieco komplikują codzienne karmienia. Jakie najczęstsze problemy mogą przydarzyć się w czasie laktacji i jak sobie z nimi poradzić?
Od kiedy rodzenie dzieci przeniosło się na dobre z przestrzeni domowej do szpitala, czyli mniej więcej od połowy XX wieku, niemal na całym świecie możemy obserwować zjawisko medykalizacji ciąży i porodu. Jako społeczeństwo przestaliśmy traktować przychodzenie dziecka na świat jako coś naturalnego, pierwotnego. Zarówno ciążę, jak i poród traktujemy jako stan wymagający fachowej opieki. W centrum wydarzeń znajduje się nie człowiek i jego potrzeby psychologiczne, ale pacjent.
Składniki dostarczane w czasie ciąży mają bezpośredni wpływ na zdrowie dziecka w ciągu całego jego życia. Dieta przyszłej mamy pomaga również zmniejszyć ryzyko zapadnięcia na choroby cywilizacyjne (m.in. nowotwory) w dzieciństwie i w dorosłym życiu.