Natuli – dzieci są ważne
Świat potrzebuje życzliwości, bo to ona często jest spoiwem społeczności. Pod wpływem stresu, życzliwość niestety znika, podczas gdy mogłaby być tym, co nas – jako społeczeństwo – chroni przed tym właśnie stresem. Czy i jak wychować dziecko do bycia życzliwym i przy okazji nie sprawić, że stanie się istotą zadowalającą wszystkich wokół?
Niektórym dzieciom sprawia trudność skupienie się na tym, co mówią do nich dorośli. Powodem mogą być problemy z przetwarzaniem słuchowym. Mogą one stać się przyczyną kłopotów szkolnych oraz w relacjach rówieśniczych. Jak im zaradzić? Jednym z rozwiązań jest trening słuchowy.
Seks to istotny element związku – również wtedy, gdy na świecie pojawia się małe dziecko. Młodzi rodzice są zazwyczaj zmęczeni rewolucją, jaka dokonuje się w ich życiu, jednak nie powinni zapominać o budowaniu i podtrzymywaniu intymnej więzi, wracając z czasem do wzajemnych pieszczot i współżycia. Jednak kiedy można uprawiać seks po porodzie naturalnym (również z nacięciem krocza) lub cesarskim cięciu, by było to bezpieczne dla zdrowia kobiety?
Kochana córeczko, na razie jesteś jeszcze maleńka. Masz przecież dopiero niecałe 3 miesiące. Mam jednak potrzebę powiedzieć Ci już tyle rzeczy. Piszę do Ciebie ten list, mimo że wiem, że przeczytasz go najwcześniej dopiero za kilka lub kilkanaście lat.
Pieluszki jednorazowe, nazywane też pampersami, to pierwsze pieluchy przeznaczone do wyrzucenia bezpośrednio po zużyciu, jakie zostały wprowadzone na rynek. Akcesoria ułatwiły rodzicom dbanie o higienę dzieci, dlatego że okazały się wygodniejsze w użyciu niż standardowe wielorazowe pieluchy, które musiały być prane. Aby stosowanie pampersów było praktyczne dla opiekunów malucha, a zarazem komfortowe dla niemowlęcia, warto zwrócić uwagę na najważniejsze kryteria związane z ich zakupem. Jak wybrać właściwe pieluchy jednorazowe dla dziecka?
To problem wielu rodziców: dziecko w końcu zasnęło w twoich ramionach, chcesz je odłożyć, aby w końcu mieć chwilę dla siebie, skorzystać z toalety albo zjeść. Wchodzisz na palcach do pokoju, robiąc co w twojej mocy, aby go nie zbudzić. W zwolnionym tempie, płynnym ruchem odkładasz je do łóżeczka i… gdy tylko dotknie materaca, patrzy na ciebie tymi „nie wierzę, że próbujesz mnie położyć!” błagalnymi oczkami. Jest w pełni rozbudzone i domaga się, aby znów znaleźć się w ramionach mamy. Dlaczego?
Wiele już o granicach zostało powiedziane. Niemal wszyscy są zgodni co do tego, że dzieciom dobrze dorasta się w rodzinach, w których dziecku znane są pewne granice. Różnica zdań zaczyna się wraz z określeniem mówiącym o „stawianiu granic dziecku”.
Pozornie w Polsce matka jest ważną figurą, która zasługuje na szacunek. W rzeczywistości traktowanie kobiet wychowujących dzieci pozostawia w naszym kraju wiele do życzenia.
Niekiedy nasze rodzicielstwo zaczyna przypominać ekwilibrystyczne wygibasy, podobne raczej do morderczych wysiłków na macie treningowej niż do życia z podręcznika NVC. Zawieźć dzieci do przedszkola, odebrać dzieci z przedszkola. Przykleić plasterek. Zmienić spodnie synkowi, podczas gdy córka krzyczy, bo nie może znaleźć swojego ukochanego kucyka. Znacie to? Bo my tak!
Gdy dziecko kończy rok, to że mama wraca do pracy wydaje się naprawdę heroicznym czynem zarówno z punktu widzenia opiekuna, jak i dziecka. Jednak urlop macierzyński w Polsce wcale nie jest tak krótki, a warunki wychowywania dzieci nie są tak złe, jak nam się wydaje, jeśli spojrzymy na inne kraje.
„Współczesne mity”, czyli filmy i powieści, jako narzędzie wspomagające radzenie sobie z emocjami i stresem? Przemek Staroń w wywiadzie opowiada m.in. o tym, czego możemy się nauczyć z Avengersów i Lustrzanny, oraz o tym, żeby w roli nauczyciela czy rodzica zacząć od siebie – od zadbania o swój dobrostan psychiczny, by móc wspierać dzieci i młodzież.
O emocjach, tych mniej i bardziej przyjemnych, pisałem już wielokrotnie. Jestem jednak przekonany, że daleko jeszcze do sytuacji, w której mógłbym, parafrazując Agnieszkę Chylińską, postawić pytanie: „kiedy powiem sobie dość?”.
Gdy jesteśmy (lub mamy się stać) rodzicami, często szukamy książek, informacji, porad, wytycznych. Słusznie, bo istnieje dużo fachowej wiedzy, która może nam pomóc w tej trudnej roli. Ale są też takie kwestie, o które warto zapytać samego siebie lub swojego partnera.
Trudno dziś wyobrazić sobie życie bez nowych technologii. Telewizja, Internet, urządzenia mobilne rozpanoszyły się w naszym świecie na dobre. A jednak w pełni rozwiniętych, zurbanizowanych i nowoczesnych miastach istnieje szereg osób, które o ich istnieniu nie mają pojęcia. I dla ich dobra oraz zdrowia lepiej, aby na jakiś czas tak pozostało. Mowa o naszych dzieciach.
Rodzina i związek są jak kręcąca się karuzela – to system powiązany również z innymi systemami, zwłaszcza z naszymi rodzinami pochodzenia. Warto zadbać o komunikację i jakość codziennych interakcji.
Dzieci i śmierć, dzieci i żałoba – te pojęcia w powszechnym odbiorze nie pasują do siebie, są tematem tabu. Rzadko rozmawiamy z dziećmi na ten temat. Wydaje nam się, że to dla nich za trudne, nie chcemy ich wystraszyć, a czasem nie wiemy, jak to zrobić lub sami boimy się tematu śmierci.
Śmierć dziecka zaburza naturalny porządek świata. Można mieć wrażenie, że jest wbrew wszelkim prawom natury. Nie mamy nawet odpowiedniego słowa, które określałoby rodzica po stracie potomka. Rodziny najczęściej doświadczają podwójnej pustki: jednej w wyniku śmierci dziecka, drugiej w związku z brakiem wsparcia ze strony otoczenia.
Wiele osób będących w związku nie wie, że po cichu zmuszane są do seksu. Albo co gorsza wiedzą, ale z jakiegoś powodu boją się powiedzieć „nie”. Nie dziś kochanie, nie mam ochoty. Po prostu. Nie.
Kult małych powstańców, żołnierek wyklętych i innych dzieci zamordowanych w ramach wojen i walk budzi mój silny niepokój. Wychowanie dzieci powinno opierać się przecież na uczeniu ich nie ginięcia dla ojczyzny, ale życia dla niej i dla siebie.
Zatrzymując się na chwilę i dbając o własne potrzeby, opiekujemy się nie tylko sobą, ale także innymi. Dajemy dzieciom przykład, aby w przyszłości umiały zatroszczyć się również o siebie. Takim postępowaniem redukujemy też stres i napięcia pojawiające się w rodzinie.