Przejdź do treści
Natuli – dzieci są ważneNatuli – dzieci są ważne
  • Spis treści
    • Ciąża i narodziny
      • Ciąża
      • Karmienie piersią
      • Poród naturalny i CC
      • Intuicja i wsparcie
      • Połóg
    • Niemowlę
      • Pielęgnacja dziecka
      • Problemy niemowląt
      • Budowanie więzi
      • Rozszerzanie diety i BLW
      • Sen dziecka
      • High need baby
      • Noszenie i chustonoszenie
    • Dziecko
      • Więź i relacja z dzieckiem
      • Relacje rodzinne
      • Trudne emocje
      • Komunikacja z dzieckiem
      • Kontakt z naturą
      • Dziecko i kultura
    • Rozwój dziecka
      • Rozwój emocjonalny
      • Rozwój intelektualny
      • Rozwój seksualny
      • Rozwój przez zabawę
      • Rozwój mowy
      • Rozwój ruchowy
      • Rozwój społeczny
      • Rozwój duchowy
    • Rodzicielstwo
      • Rodzicielstwo Bliskości
      • Macierzyństwo i ojcostwo
      • Porozumienie bez przemocy (NVC)
      • Naturalne rodzicielstwo/ Slow Parenting
      • Świadomość ekologiczna
    • Edukacja
      • Kryzys szkoły
      • Edukacja alternatywna
      • Naturalne procesy uczenia się
      • Nauka języków i wielojęzyczność
    • Zdrowie
      • Medycyna naturalna
      • Dieta naturalna
      • Pielęgnacja naturalna
    • Książki
      • Książki dla dzieci
      • Książki dla rodziców
  • Podcasty
  • Webinary
  • O nas
  • Książki Natuli
  • Spis treści
    • Ciąża i narodziny
      • Ciąża
      • Karmienie piersią
      • Poród naturalny i CC
      • Intuicja i wsparcie
      • Połóg
    • Niemowlę
      • Pielęgnacja dziecka
      • Problemy niemowląt
      • Budowanie więzi
      • Rozszerzanie diety i BLW
      • Sen dziecka
      • High need baby
      • Noszenie i chustonoszenie
    • Dziecko
      • Więź i relacja z dzieckiem
      • Relacje rodzinne
      • Trudne emocje
      • Komunikacja z dzieckiem
      • Kontakt z naturą
      • Dziecko i kultura
    • Rozwój dziecka
      • Rozwój emocjonalny
      • Rozwój intelektualny
      • Rozwój seksualny
      • Rozwój przez zabawę
      • Rozwój mowy
      • Rozwój ruchowy
      • Rozwój społeczny
      • Rozwój duchowy
    • Rodzicielstwo
      • Rodzicielstwo Bliskości
      • Macierzyństwo i ojcostwo
      • Porozumienie bez przemocy (NVC)
      • Naturalne rodzicielstwo/ Slow Parenting
      • Świadomość ekologiczna
    • Edukacja
      • Kryzys szkoły
      • Edukacja alternatywna
      • Naturalne procesy uczenia się
      • Nauka języków i wielojęzyczność
    • Zdrowie
      • Medycyna naturalna
      • Dieta naturalna
      • Pielęgnacja naturalna
    • Książki
      • Książki dla dzieci
      • Książki dla rodziców
  • Podcasty
  • Webinary
  • O nas
  • Książki Natuli

Wychowanie

Niezwykle ważne są dla nas idee, na kanwie których zbudowaliśmy cały serwis – to rodzicielstwo bliskości i Porozumienie bez Przemocy. Tu dowiesz się, na czym one polegają, w jaki sposób pomagają być w kontakcie z dzieckiem i samym sobą i dlaczego polecamy je wszystkim tym, którzy potrzebują jakościowej zmiany w rodzinnym (i nie tylko!) życiu.

Czy Nonviolent Communication to wychowanie bezstresowe?

Czasem słyszę wypowiedzi, które świadczą o tym, że wiele osób rozumie NVC w kontakcie z dzieckiem jako pozwolenie na wszystko i natychmiastowe zaspokajanie pojawiających się potrzeb. Wyjaśnienia brzmią mniej więcej tak: „Bo dziecko ma taką potrzebę” – „potrzebę” sypania piaskiem w inną osobę, „potrzebę” zaglądania do cudzej torebki, „potrzebę” zabrania cudzej zabawki. (Tak naprawdę to nie są prawdziwe potrzeby i warto zajrzeć głębiej, ale to temat na osobny artykuł). Szczególnie widoczne jest to w sytuacjach, w których pojawia się agresja dziecka – bywa, że stosując NVC nie bardzo umiemy sobie z nią poradzić.

Jednak NVC w kontaktach z dziećmi nie oznacza permisywności i pozwolenia im na wszystko. Nie oznacza także:

  • zawsze i wszędzie zaspokojenia potrzeb dzieci, a tym bardziej nie natychmiast
  • przedkładania potrzeb jednego dziecka nad potrzeby innych dzieci czy dorosłych
  • tego, że robimy cokolwiek dziecko zachce i akceptujemy każde zachowanie.

Oznacza empatyczną obecność, dbałość o potrzeby dzieci i dorosłych – z  taką samą uwagą. Oznacza zrozumienie i nazwanie potrzeb dziecka, szukanie sposobów i wskazywanie, jak można je zaspakajać.

Uwaga! Reklama do czytania

Cud rodzicielstwa

Piękna i mądra książka o istocie życia – rodzicielstwie.

Odwiedź księgarnię Natuli.pl

Szanuję potrzeby, nie zgadzam się na zachowanie

Dziecko sypie piaskiem – zatrzymuję to zachowanie dając jasny sygnał, że się na to nie zgadzam. Odgaduję, że w ten sposób dziecko może zaspakajać swoją potrzebę zabawy, eksperymentowania, kontaktu, ekspresji lub inne. Nazywam te potrzeby. I jednocześnie, ja jako dorosły pod którego opieką jest dziecko zatrzymuję to zachowanie, bo może krzywdzić ono inną osobę. Wskazuję inne bezpieczne strategie, np. “popatrz, możesz przesypywać piasek z  jednej foremki do drugiej” albo “możecie się wspólnie bawić zakopując łopatkę”, albo “możesz skakać tak, by wyrazić swoja radość” (strategia zależna od potrzeby).

Czytanie jest ważne – zobacz: Książki o złości

To na dorosłym, z racji jego dojrzałości, kompetencji i możliwości spoczywa odpowiedzialność za stworzenie dziecku jasnego i bezpiecznego świata. To dorosły zapewnia przestrzeń wolności i wyboru, która dla dziecka jest „możliwa do uniesienia”. Tak jak w sklepie nie mówimy „wybierz sobie ubranie”, tylko decydujemy, np. o  rozmiarze, ograniczamy wybór do tego, o czym jest w stanie zadecydować dziecko. Tak i w sferze zachowania modelujemy wybór, dokonując oceny na podstawie znajomości możliwości dziecka i dając taki, którego dziecko jest w  stanie dokonać.

Agresja dziecka – empatia, potrzeby, strategie

Bardzo mocno chcę podkreślić, że empatia oznacza zrozumienie tego, co przeżywa inna osoba – uczuć i  potrzeb. Nie oznacza zgody na zachowanie, czy strategię, którą ktoś wybrał, aby swoją potrzebę zaspokoić. To są dwie zupełnie różne rzeczy. Wyobrażam sobie, że to z pomieszania tych kwestii bierze się niepokój niektórych osób, czy nawet lęk przed daniem empatii dziecku. Prawdopodobnie kryje się za tym przekonanie, że „jeżeli dam empatię, to znaczy, że akceptuję zachowanie i pozwalam na nie”. 

To pomieszanie wydaje się wręcz niebezpieczne (dające fałszywy kompas i uniemożliwiające budowanie dobrej relacji z dzieckiem) i zagrażające podstawowej potrzebie dziecka – potrzebie bezpieczeństwa. Dzieci nie mówią wprost o swojej potrzebie bezpieczeństwa. Dają znać poprzez różne zachowania, kiedy ta potrzeba nie jest zaspokojona. Świat bezpieczny – to świat jasny i przewidywalny, „wiem co się wydarzy, wiem co może się wydarzyć”.

Stąd wielu psychologów podkreśla niebezpieczeństwa tzw. „mieszanego stylu wychowawczego” – gdzie tak naprawdę skala reakcji rodzicielskich rozciąga się od totalnego przyzwolenia do wybuchów złości. Często za tym przyzwoleniem może kryć się bezradność lub lęk rodzica przed stanowczą reakcją lub niepewność, co właściwie zrobić.

Życie seksualne rodziców

Zacznij świadomie budować swoją relację z partnerem

Jak zrozumieć się w rodzinie

Jak dostrzec potrzeby innych i być wysłuchanym

Tylko dobre książki dla dzieci i rodziców | Księgarnia Natuli

Agresja dziecka i ochronne użycie siły

Tutaj na scenę wkracza to, co w  NVC (Nonviolent Communication Marshalla Rosenberga, Porozumienie Bez Przemocy) nazywa się „ochronnym użyciem siły”.

Chcę podkreślić – ochronne użycie siły nie ma nic wspólnego z przemocą w jakimkolwiek z jej aspektów. Możemy trochę się tego bać, bo wielu z nas nade wszystko nie chce być przemocowym wobec dzieci. Być może też obawiamy się przekroczyć granice pomiędzy siłą ochronną a karzącą, pomiędzy zatrzymaniem a przemocą. Być może sami nie czujemy się komfortowo używając siły wobec dziecka. Możliwe także, że odzywa się w nas poczucie krzywdy, której kiedyś doznaliśmy od dorosłego.

Zatrzymać agresję – czemu warto i jak to robić?

Warto zatrzymywać agresję dzieci. Wstrzymując się bowiem od reagowania w sytuacji agresji fizycznej lub werbalnej dziecka:

  • nie dbamy o poczucie bezpieczeństwa dziecka, które jest „agresywne” – nie dajemy mu jasnego i jednoznacznego sygnału, że dane zachowanie może krzywdzić innych,
  • nie uczymy budować relacji opartych na szacunku wobec innych,
  • oraz nie dbamy o bezpieczeństwo innych dzieci i dorosłych będących w relacji z dzieckiem.

Jak więc w zgodzie ze sobą zatrzymywać agresję fizyczną i werbalną dziecka? Oto warunki ochronnego ożycia siły:

  • szacunek do dziecka jako integralnej osoby;
  • intencja to ochrona wartości, potrzeb, rzeczy;
  • jasność co robię i po co – daje mi to większy spokój;
  • dialog w danym momencie jest niemożliwy;
  • kiedy to staje się możliwe, rozmawiam o tym, co się wydarzyło.

Przykłady z  życia wzięte

Teoria teorią, a jak to robić w praktyce? Nie zawsze łatwo jest przecież przełożyć ogólne zalecenia na konkretne sytuacje. Zwłaszcza jeśli chodzi o te, które wymagają wykorzystania siły ochronnej, kiedy chcemy powstrzymać agresję dziecka. Zobaczmy więc jak to wygląda na przykładach.

Przykład bardzo jasny i nie budzący wątpliwości

Dziecko próbuje wybiec na ulicę. Nie dyskutuję z nim na temat zagrożeń, tylko mocno trzymam. Moją intencją jest ochrona życia, nie chcę dziecka ukarać, dać mu nauczki. Gdy zapewniam mu bezpieczeństwo, wyjaśniam co się stało i mówię o mojej intencji ochrony.

Przykład trudniejszy

Jedno dziecko kopie inne. Jeśli nie reaguje na moje werbalne STOP, zatrzymuję nogę. Zatrzymuję ruch w punkcie wyjścia i mówię „Chcę, żebyśmy wszyscy byli bezpieczni i dobrze się tutaj czuli. Czy twoja noga jest gotowa, aby się zatrzymać?” Wtedy jest przestrzeń na empatię: „Jesteś bardzo zezłoszczony, bo bardzo chcesz bawić się tą zabawką i nie wiesz, jak możesz ją dostać?” Gdy dziecko wraca do samoregulacji, czyli uspokaja się, stwarzam przestrzeń na szukanie rozwiązań.

Inny przykład trudniejszy

Dziecko mówi – „Nie lubię tej pani i nie chcę tu być”. W  takim przypadku najpierw warto dać dziecku empatię, np. „Boisz się, co się może wydarzyć?”. Gdy empatyczne zgadywanie spotyka się z dziecięcym tak, mogę powiedzieć: „Takie słowa mogą ranić, sprawiać ból innej osobie. Chciałabym abyśmy byli dla siebie mili. Czy możesz opowiedzieć tej Pani o tym, jak się czujesz?”

Przykład bardzo trudny

Dziecko jest w stanie zalania emocjami. Nie potrafi panować nad sobą. Niszczy przedmioty, kopie, gryzie, jest autoagresywne. Mam zgodę na złość, mam empatię wobec ogromnego bólu, w którym jest dziecko. Nie mam zgody na niszczenie i kopanie. Przytrzymuję dziecko, aby ochronić je samo, innych, siebie, przedmioty.

Nie karzę dziecka za to, co robi. Zatrzymuję je, bo ono samo nie potrafi. Bo jego zdolność do kontroli, będąca jedną z  funkcji wykonawczych mózgu, jeszcze się nie wykształciła. Bo być może jego rozwój społeczno-emocjonalny jest zaburzony i tylko w ten sposób potrafi reagować na stres i  ból. Przytrzymuję je mówiąc: „Potrzebuję bezpieczeństwa; żebyś był bezpieczny, żeby twoje nogi się zatrzymały. Czy mogę już puścić twoje nogi? Czy są gotowe?”

Przykład najtrudniejszy

Dziecko nie chce jeść, staje się to problemem chronicznym i w pewnym momencie zagrażającym jego zdrowiu. W skrajnym przypadku dziecko jest podłączane pod kroplówkę. Nie mam zgody na przymus jedzenia, na „wpychanie” jedzenia. Jednocześnie podjęcie jakichś działań jest niezbędne.

Jest to sytuacja, która dla mnie jest największym wyzwaniem. Chciałabym mieć takie zdolności empatyczne, które dadzą dziecku pełne poczucie bezpieczeństwa i możliwość wyboru oraz skutecznego zatroszczenia się o zdrowie. Spotykam się z moją bezradnością. Szukam wciąż sposobu, jak najlepiej odnaleźć się w takiej sytuacji.

Dzieci bardzo intensywnie odbierają emocjonalny przekaz dorosłego. Spokój i samoregulacja, oraz jasność intencji osoby stosującej siłę ochronną są kluczowe. Ogromnie istotne jest też to, co dzieje się potem – czyli rozmowa na temat danego wydarzenia i empatia wobec sytuacji przymusu. Empatia dorosłego wobec siebie – w żargonie „porozumieniowym” mówimy „opłakanie”, to znaczy, że w tej chwili inne strategie nie były dla niego dostępne. I że w sposób najlepszy jaki znalazł, zatroszczył się o wartości. Granica jest cienka. Nie chcę stosować siły wobec dziecka, jest to sprzeczne z moimi wartościami. Jednocześnie, by je ochronić, czasem nie widzę innej drogi. Chcę mieć serce otwarte w tej trudnej sytuacji, będącej dla mnie największym wyzwaniem.

Marta Kułaga | 28 maja, 2017

Jak w zgodzie ze sobą zatrzymywać agresję fizyczną i werbalną dziecka?

Ewelina Adamczyk | 22 maja, 2017

Oddzielanie nauki od zabawy nie sprzyja naturalnemu rozwojowi dziecka

NATULI dzieci są ważne | 17 maja, 2017

Przedszkole – nie zawsze jest tak, jakbyśmy chcieli

Joanna Berendt i Magdalena Sendor | 16 maja, 2017

„To nie jest powód do płaczu”, czyli kto decyduje o wartości uczuć dziecka

Ewa Krogulska | 15 maja, 2017

10 ważnych rzeczy, które wynikają z bliskości

Ewa Krogulska | 10 maja, 2017

7 rzeczy, których często zabraniamy dzieciom, a są ważne dla ich rozwoju

Agnieszka Adamczak | 8 maja, 2017

Niepełnosprawne rodzeństwo

Ewa Krogulska | 8 maja, 2017

Czy mamy zbyt wysokie oczekiwania względem swoich dzieci?

Maria Tyczyńska | 6 maja, 2017

Ćwiczenia wspomagające integrację sensoryczną. 19 pomysłów do wykorzystania od zaraz!

Agata Matz | 27 kwietnia, 2017

Zupełnie inna nauka czytania

Marta Łysek | 27 kwietnia, 2017

Naucz swoje dziecko dłubać w nosie

Ewelina Adamczyk | 26 kwietnia, 2017

Niegrzeczne dziecko, czyli jakie?

Monika Szczepanik | 23 kwietnia, 2017

7 wartości, których możemy uczyć się od dzieci?

NATULI dzieci są ważne | 20 kwietnia, 2017

Nowe spojrzenie na autorytet. Fragment książki „Rodzic jako przywódca stada” Jespera Juula

Ewa Krogulska | 18 kwietnia, 2017

„Wygląda na to, że tylko ja sobie nie radzę”

Ewa Krogulska | 13 kwietnia, 2017

“Nie bój się, pani nic nie będzie robiła”… Dlaczego wsparcie dziecka u lekarza jest takie ważne?

Ewelina Adamczyk | 6 kwietnia, 2017

Jak wychować dziecko wewnątrzsterowne, czyli pewne swoich kompetencji i umiejętności

NATULI dzieci są ważne | 6 kwietnia, 2017

Kto oprócz Juula, czyli kogo warto czytać?

Joanna Bylinka-Stoch i Michael Stoch | 5 kwietnia, 2017

Dojrzałość w rodzicielstwie

Ewelina Adamczyk | 3 kwietnia, 2017

Nie ma dzieci z natury złych i złośliwych!

Stronicowanie wpisów

← Nowsze wpisy 1 … 12 13 14 … 31 Starsze wpisy →
  • O nas
  • Reklama
  • Kontakt
Natuli – dzieci są ważne
Magazyn świadomych rodziców
Zarządzaj zgodą
Aby zapewnić jak najlepsze wrażenia, korzystamy z technologii, takich jak pliki cookie, do przechowywania i/lub uzyskiwania dostępu do informacji o urządzeniu. Zgoda na te technologie pozwoli nam przetwarzać dane, takie jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalne identyfikatory na tej stronie. Brak wyrażenia zgody lub wycofanie zgody może niekorzystnie wpłynąć na niektóre cechy i funkcje.
Funkcjonalne Zawsze aktywne
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Preferencje
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Statystyka
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych. Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Marketing
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
Zarządzaj opcjami Zarządzaj serwisami Zarządzaj {vendor_count} dostawcami Przeczytaj więcej o tych celach
Zobacz preferencje
{title} {title} {title}